Bazı geceler vardır…

Takvimler sadece tarihi gösterir.

Ama milletler o geceyi kader defterine yazar.

15 Temmuz işte öyle bir gecedir.

Kimileri için bir darbe girişimidir.

Kimileri için demokrasi sınavıdır.

Kimileri için ise yalnızca geçmişte kalmış acı bir hatıradır.

Oysa hakikat bunların çok ötesindedir.

Çünkü mesele yalnızca tankların yürümesi değildi.

Mesele yalnızca savaş uçaklarının alçaktan uçması değildi.

Mesele yalnızca bir grubun yönetime el koyma teşebbüsü hiç değildi.

Asıl mesele…

Türkiye’nin bağımsız karar verme iradesinin kırılmak istenmesiydi.

Devletin hafızasının içeriden çökertilmesiydi.

Milletin geleceğinin ipotek altına alınmasıydı.

……….

Tarih bize aynı oyunu defalarca gösterdi.

Çanakkale’de başaramadılar.

Sakarya’da başaramadılar.

Dumlupınar’da başaramadılar.

Diplomasi masalarında başaramadılar.

Ekonomik baskılarla başaramadılar.

Terör örgütleriyle başaramadılar.

Ve sonunda…

Devletin içine yıllarca sabırla yerleştirilen bir ihanet düzeni üzerinden denediler.

Yöntem değişmişti.

Ama hedef değişmemişti.

Çünkü emperyal projelerin hedefi hiçbir zaman sadece iktidarlar olmadı.

Hedef…

Türkiye’nin bağımsızlığıydı.

……….

O gece ilginç olan yalnızca sokaklara çıkan insanlar değildi.

Asıl dikkat edilmesi gereken şey şuydu:

Hiç kimse birbirine kimlik sormadı.

Kimse mezhebini merak etmedi.

Kimse hangi partiye oy verdiğini öğrenmeye çalışmadı.

Kimse “Sen benden misin?” demedi.

Herkes yalnızca aynı bayrağın altında buluştu.

İşte millet olmanın tarifi tam da budur.

……….

Birileri vardı…

Elinde silah olmayan…

Ama cesareti tanktan büyük olan…

Birileri vardı…

Köprüye yürüyen gençler…

Tankın önüne duran analar…

Sabaha kadar dua eden nineler…

Evinden çıkıp meydanlara koşan babalar…

Birileri vardı…

Ve hepsinin ortak cümlesi şuydu:

“Bu vatan sahipsiz değildir.”

……….

O gece sadece bir kalkışma durdurulmadı.

Aynı zamanda şu gerçek bütün dünyaya ilan edildi:

Bu milletin iradesi kiralık değildir.

Bu devletin anahtarı pazarlık konusu değildir.

Bu bayrak indirilecek bir bez parçası değildir.

Bu ezan susturulacak sıradan bir ses değildir.

……….

Bugün aradan yıllar geçti.

Fakat tehlikenin tamamen bittiğini söylemek, tarihten ders almamaktır.

Çünkü ihanet, çoğu zaman aynı yüzle gelmez.

Bazen üniforma giyer.

Bazen kravat takar.

Bazen akademisyen olur.

Bazen gazeteci.

Bazen bürokrat.

Bazen yardım kuruluşu görünümüne bürünür.

Bazen eğitim adı altında örgütlenir.

Bazen dijital dünyanın görünmez koridorlarında dolaşır.

Yöntem değişir.

Maskeler değişir.

Ama hedef değişmez.

Devletlerin en büyük gücü orduları değildir.

En büyük gücü hafızalarıdır.

Hafızasını kaybeden milletler, aynı acıları yeniden yaşamak zorunda kalır.

……….

Bugün dünya yeni bir döneme giriyor.

Savaşlar artık sadece cephede yapılmıyor.

Ekonomiyle yapılıyor.

Algıyla yapılıyor.

Siber saldırılarla yapılıyor.

Enerji koridorlarıyla yapılıyor.

Yapay zekayla yapılıyor.

Vekâlet savaşlarıyla yapılıyor.

Masada kurulan oyunlar bazen cephede atılan kurşundan daha etkili olabiliyor.

Böyle bir çağda güçlü olmak yalnızca silahla değil;

Üretimle…

Bilimle…

Teknolojiyle…

Savunma sanayiiyle…

Ekonomik bağımsızlıkla…

Ve en önemlisi milli birlikle mümkündür.

……….

Türkiye artık sadece bulunduğu coğrafyanın değil, küresel dengelerin de merkez ülkelerinden biridir.

Karadeniz’den Doğu Akdeniz’e…

Kafkasya’dan Balkanlar’a…

Orta Doğu’dan Afrika’ya kadar uzanan geniş hatta kurulacak hiçbir denklem, Türkiye hesaba katılmadan kalıcı olamaz.

Bu bir hamaset değil…

Jeopolitiğin değişmez gerçeğidir.

Fakat güçlü bir ülke olmanın ilk şartı, içeride sağlam durabilmektir.

Çünkü içeride çatlayan bir duvarı, dışarıdaki hiçbir kale ayakta tutamaz.

……….

Bugün bize düşen görev;

Geçmişe takılıp kalmak değil…

Geçmişten ders çıkararak geleceği inşa etmektir.

Çocuklarımıza sadece yaşananları anlatmak değil…

Neden yaşandığını da öğretmektir.

Çünkü tarihini unutan milletler, başkalarının yazdığı senaryolarda figüran olmaya mahkûm edilir.

……….

Ve son söz…

Birileri vardı…

Bayrağı omuzlayan…

Birileri vardı…

Tankın önüne yürüyen…

Birileri vardı…

Şehadeti göze alan…

Birileri vardı…

Sabaha kadar dua eden…

Birileri vardı…

Adını tarihe yazdırmak için değil…

Vatanını yaşatmak için meydanlara çıkan…

İşte o birilerinin adı ne bir partiydi…

Ne bir ideolojiydi…

Ne de bir zümreydi…

O birilerinin adı; bu aziz milletin ta kendisiydi.

Çünkü bu topraklarda, söz konusu vatan olduğunda farklılıklar geri çekilir; ortak vicdan öne çıkar. Tarihin en zor gecelerinde ayakta kalan da, geleceğe umut taşıyan da işte bu ortak vicdandır. Türkiye’yi güçlü kılacak olan yalnızca ekonomik veya askerî kapasitesi değil; gerektiğinde aynı bayrağın altında birleşebilen millet iradesidir. Ve bu irade var oldukça, hiçbir karanlık hesap bu topraklarda kalıcı olamayacaktır.

Bazı sesler vardır…

Bir enstrümanın tınısı olmaktan çıkar, milletin hafızasına dönüşür.

Geçen hafta Ankara’da düzenlenen NATO zirvesinde 32 ülkenin devlet ve hükümet başkanı mehter marşlarıyla karşılandı.

O an sadece bir karşılama töreni yaşanmadı.

Türkiye, dünyaya çok net bir mesaj verdi:

“Biz sadece bugünün devleti değiliz; yüzyılların birikimiyle ayakta duran bir milletiz.”

Batı basınının önemli bölümü bu görüntüleri konuştu.

Çünkü Ankara, diplomasi sahnesine tarihini de taşıdı.

Ve işin ilginç tarafı şu oldu:

Dünyanın birçok yerinde hayranlıkla izlenen bu görüntüler, içeride bazı çevreler tarafından küçümsenmeye çalışıldı.

Oysa mehter, herhangi bir müzik topluluğu değildir.

Mehter; disiplinin, devlet geleneğinin, askerî hafızanın ve kültürel sürekliliğin sembolüdür.

Viyana Mozart’la övünür.

İtalya operasıyla övünür.

İspanya flamenkosuyla övünür.

Türkiye’nin de mehteriyle gurur duyması kadar doğal ne olabilir?

Bir milletin kendi tarihî mirasını sahiplenmesi, başka kültürlere düşmanlık değildir.

Tam tersine, gerçek özgüvenin göstergesidir.

Kendi köklerinden utanarak evrensel olunmaz.

Kendi geçmişini küçümseyerek çağdaşlık kurulmaz.

Asıl mesele tam da burada düğümleniyor.

Türkiye uzun yıllar boyunca “ya geçmiş ya gelecek” ikilemine mahkûm edildi.

Oysa güçlü ülkeler böyle davranmaz.

Güçlü ülkeler geçmişlerini müzeye kaldırıp unutan değil, onu bugünün diliyle yeniden yorumlayan ülkelerdir.

Ankara’daki zirve bunu yaptı.

Bir yanda NATO’nun güvenlik gündemi vardı.

Ukrayna savaşı vardı.

Karadeniz dengesi vardı.

Enerji güvenliği vardı.

Göç meselesi vardı.

Diğer yanda ise mehterin ritmi vardı.

Yani Türkiye hem jeopolitik gücünü hem de medeniyet hafızasını aynı kareye sığdırdı.

Bence zirvenin en önemli kazanımı da buydu.

Çünkü dünya artık sadece ekonomik büyüklüklere bakmıyor.

Kültürel ağırlığa da bakıyor.

Kimliğine sahip çıkabilen toplumlara da bakıyor.

Türkiye’nin son yıllarda en çok ihtiyaç duyduğu şeylerden biri işte bu özgüven.

Gençler Mozart’ı da bilmeli, Itrî’yi de.

Senfoniyi de dinlemeli, mehteri de.

Çünkü medeniyet, birini seçip diğerini yok etmek değil; kendi kökleri üzerinde yükselirken dünyaya da açık kalabilmektir.

Ankara’da verilen görüntü tam olarak buydu.

Ne geçmişe saplanıp kalmak…

Ne de geçmişten utanmak…

Sadece şu cümleyi dünyaya hatırlatmak:

“Türkiye, tarihinden güç alan ama geleceğe yürüyen bir ülkedir.”

Mehterin sesi belki birkaç dakika sürdü.

Ama verdiği mesaj çok daha uzun süre konuşulacak gibi görünüyor.

S-400 Tartışmaları Yeniden Gündemde

Türkiye’nin Rusya’dan satın aldığı S-400 hava savunma sistemleri, ABD Başkanı Donald Trump’ın Ankara’da Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile gerçekleştirdiği görüşmenin ardından yeniden uluslararası gündemin merkezine yerleşti.

2019 yılında teslim alınan S-400 sistemleri nedeniyle ABD tarafından Türkiye’ye CAATSA yaptırımları uygulanmıştı. Ankara’da düzenlenen 36. NATO Liderler Zirvesi sonrasında Trump’ın yaptırımların kaldırılacağı yönündeki açıklamaları ise S-400’lerin geleceğine ilişkin tartışmaları yeniden alevlendirdi.

Kremlin: Türkiye ile Temas Halindeyiz

Moskova’da gazetecilerin sorularını yanıtlayan Kremlin Sözcüsü Dmitriy Peskov, Türkiye’nin S-400 sistemlerini üçüncü bir ülkeye devretmeye hazırlandığı yönündeki iddialara ilişkin açıklamalarda bulundu.

Peskov, konunun iki ülke arasındaki ilişkiler açısından büyük önem taşıdığını belirterek şu değerlendirmeyi yaptı:

“Bu son derece hassas bir konu. Ancak Türk tarafıyla temas halindeyiz ve görüşmelerimizi sürdürmeye devam ediyoruz.”

Kremlin’in açıklaması, S-400’lerin geleceğine ilişkin kulislerde konuşulan senaryoları daha da hareketlendirdi.

Körfez Ülkesine Satış İddiası

S-400 sistemleriyle ilgili dikkat çeken bir kulis bilgisi de gazeteci Abdulkadir Selvi’den geldi.

Selvi, Türkiye’nin envanterindeki S-400 sistemlerinin Körfez bölgesindeki bir ülkeye satıldığı yönünde bilgiler aldığını ifade etti. Satış sürecinde yaşanan bazı teknik ve diplomatik pürüzlerin giderildiğini belirten Selvi, resmi açıklamanın kısa süre içinde yapılabileceğini öne sürdü.

Söz konusu iddialara ilişkin ise şu ana kadar resmi makamlar tarafından doğrulama yapılmadı.

Trump’tan CAATSA ve F-35 Mesajı

ABD Başkanı Donald Trump, Ankara’daki temaslarının ardından Türkiye’ye uygulanan CAATSA yaptırımlarının kaldırılacağını açıklamıştı.

Trump ayrıca Türkiye’nin F-35 programına dönüş ihtimaline ilişkin soruya da olumlu mesaj vererek, “Bu değerlendireceğimiz bir konu. F-35 harika bir uçak ve bu seçenek kesinlikle masada.” ifadelerini kullanmıştı.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da F-35 meselesinin Türkiye açısından yeni olmadığını belirterek, Trump’ın verdiği sözlere güvendiğini ve olumlu bir sonuç beklediğini dile getirmişti.

Erdoğan’dan Dikkat Çeken Yanıt

NATO Liderler Zirvesi sonrasında düzenlenen basın toplantısında Cumhurbaşkanı Erdoğan’a, Türkiye’nin S-400 sistemleriyle ilgili nasıl bir adım atacağı soruldu.

ABD mevzuatına göre Türkiye’nin S-400 sistemlerine sahip olmaması gerektiğini hatırlatan soruya Erdoğan, kısa ancak dikkat çeken bir yanıt verdi:

“Bizi izlemeye devam edin.”

Bu açıklama, Ankara’nın S-400 konusunda yeni bir strateji üzerinde çalıştığı yönündeki değerlendirmeleri güçlendirdi.

Avrupa’nın bir alışkanlığı var.

Kendi acısını tarih yapar…

Başkasının acısını dipnot bile yapmaz.

Kendi mağdurunu kürsülere çıkarır…

Başkalarının mezarlarını ise sessizliğe gömer.

Bugün Avrupa Parlamentosu’nda kabul edilen Kıbrıs kararı tam da bunun yeni bir örneğidir.

1974 Kıbrıs Barış Harekatı üzerinden Türkiye’yi suçlayanlar, yarım asır önce yaşanan olayları kendi siyasi bakış açılarıyla yeniden yorumlamaya çalışıyor.

Peki aynı Avrupa Parlamentosu, 1963’te başlayan Kanlı Noel’i neden aynı kararlılıkla konuşmadı?

Neden Ayvasıl’da toplu mezarlara gömülen Türkleri gündemine taşımadı?

Neden Kumsal’da banyo küvetinde katledilen Mürüvet İlhan ile üç küçük evladının dramını insan hakları raporlarının ilk sayfasına yazmadı?

Neden 103 Türk köyünün boşaltılmasını, yüzlerce Kıbrıs Türkünün hayatını kaybetmesini Avrupa’nın ortak hafızasına işlemedi?

Çünkü mesele insan hakları değil…

Mesele, kimin hakkının konuşulacağına karar verme ayrıcalığını kendilerinde görmeleridir.

Bugün Gazze’ye bakın…

On binlerce insan hayatını kaybetti.

Kadınlar…

Çocuklar…

Hastaneler…

Okullar…

Mülteci kampları…

Dünyanın gözü önünde bombalandı.

Uluslararası kuruluşların raporlarına konu olan ağır insani yıkım günlerce ekranlara yansıdı.

Peki Avrupa ne yaptı?

Birkaç diplomatik açıklama…

Birkaç “endişeliyiz” cümlesi…

Sonra derin bir sessizlik.

Lübnan’da yaşanan saldırılar karşısında da benzer bir tablo ortaya çıktı.

Siviller hayatını kaybetti.

Yerleşim alanları hedef oldu.

Ama Avrupa’nın vicdanı yine uzun bir sessizliğe büründü.

İnsan haklarını evrensel bir değer olarak savunduğunu söyleyenlerin, bu ilkeyi her coğrafyada aynı ölçüyle uygulaması beklenir.

Çünkü insan hakları; milliyete, dine ya da siyasi tercihe göre değişen bir kavram değildir.

Kıbrıs meselesi de tarihsel yönleriyle son derece hassas bir konudur.

Bu nedenle geçmişte yaşanan acıların tamamı, hangi topluma ait olursa olsun, insani bir bakış açısıyla değerlendirilmelidir.

Acıları yarıştırmak da, bazılarını görünmez kılmak da barışa hizmet etmez.

Gerçek adalet, yalnızca belirli mağduriyetleri değil, tüm sivillerin yaşadığı trajedileri aynı vicdan terazisinde tartabilmektir.

Avrupa Parlamentosu’nun aldığı karar, işte bu nedenle tarafsızlık konusunda ciddi tartışmaları beraberinde getirmektedir.

Eğer gerçekten adalet aranıyorsa…

Kanlı Noel de konuşulmalıdır.

Ayvasıl da konuşulmalıdır.

Kumsal Katliamı da konuşulmalıdır.

Toplu mezarlar da konuşulmalıdır.

Türklerin yaşadığı acılar da aynı ciddiyetle araştırılmalıdır.

Aksi halde ortaya çıkan tablo, hukukun değil siyasetin konuştuğu bir tablo olur.

Avrupa, insan haklarını siyasi rekabetin aracı hâline getirdiği sürece inandırıcılığını güçlendiremez.

Çünkü vicdan seçici olamaz.

Adalet taraf seçemez.

İnsanlık ise ancak herkes için savunulduğunda gerçek anlamını bulur.

Avrupa Parlamentosu (AP), 1974 Kıbrıs Barış Harekatı’na ilişkin dikkat çeken bir karar tasarısını kabul etti. Yunanistanlı parlamenter Eleonora Meleti’nin öncülüğünde hazırlanan karar, harekât sırasında Türk askerlerinin Rum kadınlara yönelik cinsel şiddet uyguladığı yönündeki iddiaların tanınmasını öngörürken, Türkiye’de karara sert tepkiler yükseldi.

Avrupa Parlamentosu’nda geniş destekle kabul edildi

8 Temmuz’da Avrupa Parlamentosu Genel Kurulu’nda oylanan karar tasarısı, 575 “kabul” oyuna karşılık 33 “ret” oyuyla kabul edildi. Kararda, 1974 Kıbrıs Barış Harekatı sırasında Türk askerlerinin cinsel şiddeti savaş yöntemi olarak kullandığı iddialarına yer verildi.

Metinde ayrıca, iddia edilen mağdurlar için tazminat mekanizmalarının oluşturulması çağrısı yapılırken, Türkiye’nin uluslararası hukuk kapsamında sorumluluk üstlenmesi gerektiği yönünde ifadeler de yer aldı.

Eleonora Meleti: “Yaklaşık 1500 mağdur kadın var”

Yunanistan Başbakanı Kiryakos Miçotakis’in liderliğini yaptığı Yeni Demokrasi Partisi mensubu Avrupa Parlamentosu üyesi Eleonora Meleti, Genel Kurul’daki konuşmasında yaklaşık 1500 Rum kadının mağdur olduğunu öne sürdü. Meleti, söz konusu iddiaların uluslararası platformlarda daha görünür hale getirilmesi gerektiğini savundu.

Karar Türkiye’de tepkiyle karşılandı

Avrupa Parlamentosu’nun kabul ettiği karar, Türkiye’de farklı kesimlerden eleştirilerin hedefi oldu. Tepkilerde, Kıbrıs Barış Harekatı’nın öncesinde Kıbrıs Türklerine yönelik yıllarca süren saldırılar ve katliamların göz ardı edildiği görüşü öne çıktı.

Kanlı Noel yeniden hatırlandı

Kararın ardından kamuoyunda, 1963 yılında başlayan ve tarihe “Kanlı Noel” olarak geçen saldırılar yeniden gündeme taşındı. 20 Aralık 1963 gecesi başlayan olaylarda Türk yerleşim bölgeleri hedef alınmış, resmi kayıtlara göre 92 Kıbrıs Türkü hayatını kaybetmiş, 146 kişi ise yaralanmıştı.

Bu saldırılar, ilerleyen yıllarda adadaki etnik gerilimin daha da derinleşmesine neden olan dönüm noktalarından biri olarak kabul ediliyor.

Ayvasıl’da toplu infaz

Kıbrıs’ta faaliyet gösteren EOKA mensuplarının Lefkoşa’ya bağlı Ayvasıl köyünde esir aldıkları 21 Kıbrıs Türkünü elleri bağlı şekilde öldürdüğü ve cenazelerin toplu mezarlara gömüldüğü olay da yeniden hatırlatılan trajediler arasında yer aldı.

Kumsal Katliamı hafızalardaki yerini koruyor

24 Aralık 1963’te Lefkoşa’nın Kumsal bölgesinde yaşanan saldırılar sırasında, Kıbrıs Türk Alayı’nda görev yapan Binbaşı Nihat İlhan’ın eşi Mürüvet İlhan ile çocukları Murat, Kutsi ve Hakan evlerinin banyo küvetinde öldürülmüş halde bulunmuştu.

“Kumsal Katliamı” veya “Banyo Katliamı” olarak tarihe geçen olayın yaşandığı ev, bugün Barbarlık Müzesi olarak ziyaretçilere açık bulunuyor.

103 Türk köyü boşaltıldı

1963-1964 yıllarında yaşanan saldırılar sonucunda 103 Türk köyünün boşaltıldığı, yüzlerce Kıbrıs Türkünün göç etmek zorunda kaldığı belirtiliyor. Resmi verilere göre bu süreçte toplam 364 Kıbrıs Türkü yaşamını yitirdi.

Avrupa Parlamentosu’nun son kararıyla birlikte, Kıbrıs meselesine ilişkin tarihsel tartışmalar ve farklı tarafların olaylara ilişkin değerlendirmeleri yeniden uluslararası gündemin önemli başlıklarından biri haline geldi.

İnsan, ömrü boyunca iki yol arasında yürür.

Birisi kalabalığın yolu…

Diğeri hakikatin yolu.

Kalabalığın yolu alkışlıdır.

Hakikatin yolu ise çoğu zaman yalnızdır.

Fakat Allah katında kıymetli olan, alkış değil; istikamettir.

Bugün dünyanın en büyük problemi ekonomik kriz değildir.

Siyasi kutuplaşma değildir.

Teknolojinin baş döndürücü hızı da değildir.

Asıl problem, insanın kendi özünü kaybetmesidir.

İnsan satılınca…

Vicdan susuyor.

İnsan eğilince…

Haysiyet eksiliyor.

İnsan kin besleyince…

Merhamet ölüyor.

Oysa müminin pusulası makam değildir.

Servet değildir.

Şöhret değildir.

Allah’ın rızasıdır.

Onun için…

İtilirsin…

Atılırsın…

Dışlanırsın…

Ama satılmazsın.

Doğru bildiğin yolda yürürsün.

Gerekirse devrilirsin.

Ama eğilmezsin.

Çünkü biliyorsun ki eğilen sadece beden değildir.

Bazen karakter de eğilir.

Bazen şahsiyet de.

Bazen iman da yara alır.

Hayat bize çok şey kazandırabilir.

Ev…

Araba…

Makam…

Servet…

Hepsi güzel.

Ama bir insanın aldığı beddua, sahip olduğu bütün servetten daha ağırdır.

Onun için mal kazanırken gönül kaybetmemek gerekir.

Ticaret yaparken ahireti iflas ettirmemek gerekir.

Okumak güzeldir.

Bilgi güçtür.

Ama dili lanete alıştıran bir ilim, sahibini yüceltmez.

Kalbi karartan bilgi, hikmet değildir.

Kapını aç.

Sofranı aç.

Gönlünü aç.

Muhtaca el uzat.

Mazlumun duasını al.

Ama öfken geldiğinde ağzını açmadan önce vicdanına danış.

Çünkü bir söz, yıllarca kapanmayacak yaralar açabilir.

Bugün insanlık bilgi çağında yaşıyor.

Fakat hikmet çağında yaşamıyor.

Bilgimiz arttı.

Merhametimiz azaldı.

Evlerimiz büyüdü.

Gönüllerimiz küçüldü.

Takipçiler çoğaldı.

Dostlar azaldı.

İşte bunun için…

Kin değil umut beslemeliyiz.

Nefret değil dua büyütmeliyiz.

Çocuklarımızı sadece başarılı değil, ahlaklı yetiştirmeliyiz.

Onlara diploma kadar vicdan da bırakmalıyız.

Unutmayalım…

Rakibini geçebilirsin.

Sınıfını geçebilirsin.

Hayatta herkesi geçebilirsin.

Fakat bir gün kabre girdiğinde kimseyi geçmiş olmayacaksın.

Orada sadece ameller konuşacak.

Bugün servetini sayıyorsan…

Bir gün sevaplarını da sayabilecek misin?

Bugün büyüklerini sayıyorsan…

Yarın Rabbinin huzurunda yüzün ak olacak mı?

Asıl soru budur.

Dünya bize kalıcı bir adres vermedi.

Sadece geçici bir misafirlik verdi.

Öyleyse bu misafirhanede birbirimizi kırarak değil, gönüller yaparak yaşayalım.

Çünkü geriye kalan;

Ne makamdır…

Ne servettir…

Ne alkıştır…

Geriye kalan yalnızca güzel bir isim, hayırlı bir amel ve Allah’ın razı olduğu bir ömürdür.

Bu mübarek Cuma günü vesilesiyle Rabbimizden niyazımız odur ki;

Bize doğrulmayı nasip etsin ama kibri değil…

Dik durmayı nasip etsin ama zulmü değil…

Kazandırmayı nasip etsin ama haramı değil…

Konuşmayı nasip etsin ama gıybeti değil…

Sevmeyi nasip etsin ama nefreti değil…

Ve en önemlisi…

Kalabalıklar içinde kaybolmadan, Hakk’ın yolunda dosdoğru yürümeyi nasip etsin.

Hayırlı Cumalar…

Erdoğan’dan Yoğun Diplomasi Mesaisi

Zirve boyunca Cumhurbaşkanı Erdoğan, Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron, İngiltere Başbakanı Keir Starmer, Almanya Başbakanı Friedrich Merz ve İtalya Başbakanı Giorgia Meloni başta olmak üzere birçok liderle bir araya geldi.

Gerçekleştirilen temaslarda ikili ilişkiler, bölgesel gelişmeler, savunma sanayii iş birlikleri ve NATO’nun geleceğine ilişkin başlıklar ele alındı.

Türkiye ile İngiltere Arasında Güvenlik ve Savunma Ortaklığı

Cumhurbaşkanı Erdoğan ile İngiltere Başbakanı Keir Starmer’in görüşmesinde iki ülke arasında Güvenlik ve Savunma Ortaklığı Anlaşması imzalandı.

Anlaşma kapsamında caydırıcılık, askeri iş birliği, savunma sanayii, ileri teknoloji, siber güvenlik, hibrit tehditlerle mücadele ve terörle mücadele alanlarında yeni iş birliği mekanizmalarının oluşturulması hedefleniyor.

Macron Görüşmesinde SAMP-T ve Ticaret Mesajı

Cumhurbaşkanı Erdoğan ile Fransa Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron’un görüşmesinde Türkiye-Fransa ilişkilerinin geliştirilmesi ön plana çıktı.

Erdoğan, iki ülke arasındaki ticaret hacminin artırılması gerektiğini vurgularken, Macron da ortak savunma projeleri arasında yer alan SAMP-T hava savunma sistemi konusunun görüşmede ele alındığını açıkladı.

Meloni ile Savunma Sanayii ve Enerji İş Birliği

Cumhurbaşkanı Erdoğan, İtalya Başbakanı Giorgia Meloni ile gerçekleştirdiği görüşmede savunma sanayii, yatırım, enerji ve ticaret alanlarında iş birliğinin daha da güçlendirilmesi gerektiğini ifade etti.

Taraflar, mevcut ortaklıkların geliştirilmesi konusunda karşılıklı iradelerini ortaya koydu.

AB İle İlişkiler Masadaydı

Almanya Başbakanı Friedrich Merz ile görüşmesinde Erdoğan, Avrupa Birliği’nin savunma girişimlerinin NATO’yu tamamlayıcı nitelikte olması halinde Türkiye’nin destek vermeye hazır olduğunu belirtti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan ayrıca Avrupa Birliği Konseyi Başkanı Antonio Costa ile Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen’in katıldığı çalışma yemeğinde Türkiye-AB ilişkileri ve üyelik sürecini kapsamlı şekilde değerlendirdi.

Suriye Gündemi de Ele Alındı

Cumhurbaşkanı Erdoğan, Suriye Devlet Başkanı Ahmet Şara ile yaptığı görüşmede iki ülke ilişkileri ve bölgesel gelişmeleri değerlendirdi.

Görüşmede Suriye’nin yeniden istikrar kazanmasının önemi vurgulanırken, Türkiye’nin iş birliğini geliştirme yönündeki kararlılığı dile getirildi.

Erdoğan ve Trump’ın Samimi Görüntüleri Zirveye Damga Vurdu

Zirvenin en dikkat çeken anlarından biri Cumhurbaşkanı Erdoğan ile ABD Başkanı Donald Trump’ın zirve öncesinde gerçekleştirdiği ayaküstü sohbet oldu.

Görüşmeye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan ile MİT Başkanı İbrahim Kalın da eşlik etti. Liderlerin uzun süre sohbet etmesi ve Trump’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan hakkında kullandığı olumlu ifadeler diplomasi kulislerinde geniş yankı uyandırdı.

Trump ayrıca Türkiye’deki temasları sırasında Türk mutfağına yönelik beğenisini dile getirerek Türk yemeklerinden övgüyle söz etti.

Zirvede Dikkat Çeken Renkli Anlar

NATO Zirvesi yalnızca diplomatik temaslarla değil, renkli görüntülerle de hafızalarda yer etti.

Arnavutluk Başbakanı Edi Rama’nın spor ayakkabısıyla zirveye katılması dikkat çekerken, Japonya Dışişleri Bakanı Motegi Türk kahvesini deneyimleyerek kahve falı geleneği hakkında esprili açıklamalarda bulundu.

İzlanda Başbakanı Kristrun Frostadottir ise zirvenin ardından Ankara Kalesi’ni ziyaret etti ve yöresel oyun havasıyla karşılandı.

NATO’dan Birlik ve Destek Mesajı

Zirvenin sonunda yayımlanan ortak bildirgede NATO üyesi 32 ülke, ittifakın birlik ve dayanışma mesajını yineledi.

Bildirgede Ukrayna’ya yönelik askeri yardım, eğitim ve ekipman desteğinin sürdürüleceği belirtilirken, toplam 70 milyar euroluk destek taahhüdü yinelendi.

Ayrıca İran’ın nükleer silaha sahip olmaması gerektiği vurgulanırken, bölgesel güvenlik ve küresel istikrarın korunmasının NATO’nun öncelikleri arasında yer aldığı ifade edildi.

Ankara’da düzenlenen zirve, gerçekleştirilen diplomatik temaslar, imzalanan anlaşmalar ve verilen stratejik mesajlarla NATO’nun son yıllardaki en önemli buluşmalarından biri olarak kayıtlara geçti.

Trump’tan Türkiye için CAATSA ve F-35 mesajı

Ankara’daki temasları sırasında konuşan ABD Başkanı Donald Trump, Türkiye ile savunma alanındaki ilişkiler konusunda dikkat çeken değerlendirmelerde bulundu.

Trump, Rusya’dan S-400 hava savunma sistemi alımı nedeniyle uygulanan CAATSA yaptırımlarının kaldırılacağını ifade ederken, Türkiye’nin F-35 savaş uçağı programına ilişkin de olumlu mesajlar verdi.

ABD Başkanı, ilk açıklamasında F-35 satışının değerlendirileceğini belirtirken, daha sonraki değerlendirmesinde bu ifadelerini güçlendirerek Türkiye’nin F-35 savaş uçaklarını alacağını söyledi.

Erdoğan-Trump diyaloğu zirvenin öne çıkan başlıklarından biri oldu

Zirve boyunca iki lider arasındaki yakın diyalog da uluslararası basının dikkatini çekti.

Donald Trump, daha önce dile getirdiği “Cumhurbaşkanı Erdoğan olmasaydı bu zirveye katılmazdım.” yönündeki değerlendirmesini yeniden hatırlatarak Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın liderliğine övgüde bulundu.

Trump, Türkiye’nin savunma sanayii ve bölgesel etkisine dikkat çekerek Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı güçlü bir lider olarak nitelendirdi ve Türkiye’nin uluslararası konumuna ilişkin olumlu ifadeler kullandı.

Yunanistan basınında F-35 tartışmaları öne çıktı

Trump’ın Türkiye’ye yönelik açıklamaları özellikle Yunanistan basınında geniş yankı buldu.

Gazetelerde, F-35 programına ilişkin açıklamaların Doğu Akdeniz’deki dengeleri etkileyebileceğine yönelik değerlendirmelere yer verildi. Bazı yayın organları, Ankara’daki görüşmelerin ardından Türkiye ile ABD arasında savunma alanındaki iş birliğinin yeniden güçlenebileceğine ilişkin analizler yayımladı.

Zirveye ilişkin yorumlarda Trump-Erdoğan görüşmesi, NATO kapsamındaki pazarlıklar ve Türkiye’nin artan diplomatik ağırlığı ön plana çıkarıldı.

İsrail basını gelişmeleri yakından takip etti

İsrail basını da Ankara Zirvesi’ni manşetlerine taşıdı.

Yayınlarda Trump ile Cumhurbaşkanı Erdoğan arasındaki temaslar ve F-35 konusundaki açıklamalar öne çıkarılırken, Türkiye ile ABD arasındaki savunma ilişkilerinin yeniden ivme kazanmasının bölgesel güvenlik dengelerine olası etkileri değerlendirildi.

Haberlere göre İsrail’de yapılan analizlerde, Ankara ile Washington arasındaki yakınlaşmanın Orta Doğu’daki stratejik denge açısından önem taşıdığı yönünde yorumlar yer aldı.

Amerikan basını da zirveyi yakından izledi

ABD basını da Ankara’daki NATO Zirvesi’ne geniş yer ayırdı.

The Wall Street Journal, Trump ile Cumhurbaşkanı Erdoğan arasındaki görüşmeyi ve Türkiye ile savunma iş birliğine ilişkin açıklamaları ön plana çıkarırken, The Washington Post ise Trump’ın Cumhurbaşkanı Erdoğan hakkındaki olumlu değerlendirmelerine dikkat çekti.

Gazetelerde Türkiye’nin savunma sanayii, NATO içindeki rolü ve iki ülke ilişkilerinin geleceğine ilişkin analizler yayımlandı.

Avrupa basınında Türkiye’nin stratejik rolü öne çıktı

İngiliz The Telegraph gazetesi yayımladığı analizde, Türkiye’nin NATO içerisindeki stratejik konumuna, askeri kapasitesine ve diplomatik etkisine vurgu yaptı.

Avrupa basınında yer alan değerlendirmelerde, Ankara’nın NATO Zirvesi’ne ev sahipliği yapmasının Türkiye’nin ittifak içerisindeki ağırlığını gösterdiği ifade edilirken, bazı yayın organları Türkiye’nin Avrupa güvenlik mimarisindeki rolünün giderek güçlendiğine yönelik analizlere yer verdi.

Ankara’da gerçekleştirilen zirve ve Türkiye’nin savunma politikalarına ilişkin gelişmeler, uluslararası medyada geniş yankı uyandırırken, zirvede verilen mesajların önümüzdeki dönemde Türkiye-ABD ilişkileri ve NATO içindeki iş birliği açısından yakından takip edileceği değerlendiriliyor.

Siyasetin en büyük yanılgısı, bir gün aynaya bakıp kendini davadan büyük görmeye başlamaktır.

İşte çöküş de tam orada başlar.

Çünkü dava; şahıslarla değil, inançla yürür.

Makamlar gelir geçer…

Unvanlar değişir…

Kartvizitler çöpe gider…

Ama milletin gönlünde yer etmiş davalar, kendisini o davanın sahibi zannedenleri değil, o davaya sadakat gösterenleri yaşatır.

Milliyetçi Hareket Partisi, birilerinin siyasi kariyer planı yaptığı bir yapı değildir.

Burası; makam devşirme merkezi hiç değildir.

Burası; kişisel hesapların, hiziplerin, küçük iktidar savaşlarının sahnesi de değildir.

Bu hareket, yarım asrı aşan bir fikrin, bir mücadelenin ve büyük bir fedakarlığın adıdır.

Ne yazık ki her dönemde davayı omuzlamak yerine, davanın omzuna basarak yükselmeye çalışanlar çıkmıştır.

Kimi bulunduğu makamı dava için kullanmıştır…

Kimi ise davayı kendi makamı için kullanmaya kalkmıştır.

İşte ikisi arasındaki fark, karakter farkıdır.

Bugün teşkilatlarda birlik mesajları verip, kapılar kapandığında ayrı hesaplar yapanlar…

Kürsülerde kardeşlikten söz edip, koridorlarda gruplaşma oluşturanlar…

“Birlik” diyerek konuşup, “ekipleşme” üzerinden teşkilatlara yön vermeye çalışanlar…

Bilmelidir ki;

Samimiyetin olmadığı yerde sadakat olmaz.

Sadakatin olmadığı yerde de dava şuuru yaşayamaz.

Milliyetçi Hareket Partisi‘nde hiçbir makam, davanın önüne geçemez.

Hiç kimse bulunduğu görevi, kendisini teşkilatın gerçek sahibi zannedeceği bir koltuğa dönüştüremez.

Çünkü koltuklar emanet…

Dava ise bakidir.

Unutulmamalıdır ki;

Teşkilatların içerisinde fitne üretmek, insanları kamplara ayırmak, “bizim ekip“, “onların ekibi” anlayışını yerleştirmek; ülkücü ahlakla bağdaşmaz.

Ülkücülük; ayrıştırmak değil, birleştirmektir.

Şahsiyet üretmektir.

Adam kayırmak değil, dava adamı yetiştirmektir.

Kim hangi makamda olursa olsun…

Kim kendisini ne kadar güçlü sanırsa sansın…

Bu hareketin sahibi hiçbir kişi değildir.

Bu hareketin gerçek sahibi, Türk milletidir.

Lideri ise Sayın Devlet Bahçeli‘dir.

Bunun dışında hiç kimsenin kendisini teşkilatlarımızın iradesinin üzerinde görmeye hakkı da yoktur, haddi de değildir.

MHP, şahısların gölgesinde büyümedi.

Lider-teşkilat-doktrin çizgisinde büyüdü.

Onun için bugün de yarın da esas olan isimler değil, ilkeler olacaktır.

Makamlar geçicidir…

İmtiyazlar geçicidir…

Yakınlıklar geçicidir…

Kalıcı olan tek şey; davaya sadakattir.

Gerçek ülkücü, bulunduğu makamın büyüklüğüyle değil; davaya gösterdiği vefayla ölçülür.

Çünkü bu kutlu hareket, kariyer basamağı değildir.

Bu hareket; milletin bekasını, devletin istikbalini ve Türk milliyetçiliğinin onurlu yürüyüşünü omuzlayan büyük bir iradenin adıdır.

Ve o iradenin üzerinde hiç kimse yoktur.

Türkiye’ye gerçekleştireceği ziyaret kapsamında değerlendirmelerde bulunan Kallas, AB Komisyonu’nun Genişlemeden Sorumlu Üyesi Marta Kos ile İçişleri ve Göçten Sorumlu Üyesi Magnus Brunner’in de temaslarda bulunacağını belirtti.

“Türkiye Stratejik Öneme Sahip Bir Ortak”

Türkiye’nin Avrupa Birliği açısından önemli bir ortak olduğunu vurgulayan Kallas, göç yönetimi, savunma politikaları ve bölgesel istikrar konularında Ankara’nın kritik bir rol üstlendiğini ifade etti.

Orta Doğu’daki gelişmelerin yanı sıra Kafkasya’da da Türkiye’nin etkili bir aktör olduğuna dikkat çeken Kallas, iki taraf arasında yürütülecek görüşmelerin ortak çalışma alanlarını geliştirmek açısından önem taşıdığını dile getirdi.

“Ankara Zirvesi Gerçekten Tarihi”

7-8 Temmuz tarihlerinde düzenlenecek NATO Ankara Zirvesi’ne yeniden katılacağını belirten Kallas, zirvenin uluslararası güvenlik açısından kritik bir dönemde gerçekleştirileceğini söyledi.

Son dönemde transatlantik ilişkilerin ciddi sınamalarla karşı karşıya kaldığını belirten Kallas, zirvede verilecek birlik mesajının yalnızca NATO müttefikleri için değil, ittifakın karşısındaki aktörler açısından da önemli bir anlam taşıyacağını ifade etti.

Gündemde Savunma, Caydırıcılık ve Ukrayna Var

Kallas, zirvede savunma sanayii üretim kapasitesinin artırılması, NATO’nun caydırıcılık gücünün güçlendirilmesi ve Ukrayna’ya verilecek desteğin geliştirilmesi gibi başlıkların ön plana çıkacağını söyledi.

Bunun yanında Avrupa güvenliği, savunma harcamaları, Orta Doğu’daki gelişmeler ve ittifakın geleceğine ilişkin değerlendirmelerin de liderler tarafından ele alınması bekleniyor.

32 Ülkenin Lideri Ankara’da Buluşacak

NATO üyesi 32 ülkenin devlet ve hükümet başkanlarını ağırlayacak zirve kapsamında ilk gün çeşitli diplomatik temaslar gerçekleştirilecek.

7 Temmuz’da dışişleri bakanları düzeyinde İstanbul İş Birliği Girişimi toplantısı yapılacak. Toplantıya Katar, Bahreyn, Kuveyt ve Birleşik Arap Emirlikleri’nin dışişleri bakanları katılacak ve ev sahipliğini Dışişleri Bakanı Hakan Fidan üstlenecek.

Aynı gün akşam saatlerinde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın ev sahipliğinde liderler onuruna resmi yemek düzenlenecek. Ayrıca NATO-Ukrayna Konseyi formatında dışişleri bakanlarının katılımıyla çalışma yemeği gerçekleştirilecek. Toplantıya Ukrayna Dışişleri Bakanı ile AB Dış İlişkiler ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Kaja Kallas da katılacak.

8 Temmuz’da yapılacak ana liderler oturumunun ardından NATO Genel Sekreteri Mark Rutte’nin zirvenin sonuçlarını değerlendireceği bir basın toplantısı düzenlemesi planlanıyor.

Savunma Sanayii Forumu da Programda Yer Alacak

Zirve kapsamında 7 Temmuz’da Ankara Ticaret Odası Kongre Merkezi’nde Savunma Sanayii Forumu gerçekleştirilecek.

Forumda füze sistemleri, elektronik harp teknolojileri ile istihbarat, izleme ve keşif (ISR) alanlarındaki ihtiyaçlara yönelik çok taraflı iş birliği projeleri ele alınacak. Daha önce yan etkinlik olarak düzenlenen forum, bu yıl ilk kez NATO Zirvesi’nin resmi programına dahil edildi.

Öte yandan zirve süresince NATO Parlamenterler Zirvesi, “NATO Ankara Summit Dialogues”, “Allies at Ankara” etkinliği ve çeşitli uluslararası çalıştaylar ile yuvarlak masa toplantıları da düzenlenecek.

Tarih, sadece bir takvim yaprağı değil, bir milletin vicdanının hafızasıdır. Ancak bu hafıza, son yüz yılda sistemli bir şekilde silinmeye, yeniden yazılmaya ve kendi öz değerlerinden koparılmaya çalışıldı. Bugün dönüp baktığımızda, Osmanlı’nın o muazzam 700 yıllık çınarından koparılan bir gövdenin, köklerine nasıl düşman edildiğini ibretle izliyoruz.
“Hürriyet” naraları altında, aslında Batı’nın sömürgeci aklına duyulan bir hayranlığın esiri olduk. İttihat ve Terakki’den bu yana süregelen o “yıkım projesi”, kendi medeniyet kodlarımızı “vahşi” ilan edip, İngiliz, Fransız, Alman ve İtalyan emperyalizminin “medeniyet” diye pazarladığı o zehirli paketlere mahkûm etti bizi.
Bir Zihniyetin İşgali
Büyük devlet adamı Sultan Abdülhamid Han döneminde temelleri atılan o kuşatma, maalesef Cumhuriyet’in ilanıyla birlikte çok daha sistematik bir hale dönüştürüldü. Selanik’te yuvalanan odakların, “vatandaş takası” kisvesi altında bu toprakların dokusuna nasıl sızdığını, devletin kılcal damarlarına kadar nasıl yayıldığını görmek için sadece son yüzyılın fotoğrafına bakmak yeterlidir.
Bugün, o dönemden bu yana devletin her kademesinde, her bürokratik hücrede “söz ve yetki sahibi” olan o klikler, maalesef kurucu iradenin temel ilkelerini de istismar ederek, Atatürk‘ün kurduğu Cumhuriyet Halk Partisi’ni bir kale gibi işgal etmiştir.
 Beka Sorunu: Dışarıda Değil, İçeride
Bize yıllarca “sınır dışından kim saldıracak?” diyerek bir korku imparatorluğu pazarladılar. Sanayileşmemizin önüne barikatlar kurdular, yerli ve milli olan her girişimi “gericilik” yaftasıyla boğdular. Batı’nın kapısında bekleyen, kendi yöneticisini yabancı elçiliklere şikayet etmeyi “diplomasi” sanan bir zihniyetle, bu ülkenin kalkınmasına her daim pranga vurdular.
Her on yılda bir, bu ülkede huzursuzluk tohumları ekerek Ordu’yu siyasete müdahaleye zorlayan, milli iradeyi vesayetin gölgesinde tutan aynı “kadrolardır”. Ecdadımıza söven, dilimizi, tarihimizi ve inancımızı yozlaştıran, bizi kendi geçmişimizden “dilsiz ve talihsiz” kılan bu zihniyet, hala aynı mival üzere faaliyetlerine devam etmektedir.
Uyanış Vakti
Artık yeter! Bu ülkenin gerçek sahipleri, o köksüz ve dışarıya göbekten bağlı vesayetçilerin entrikalarını çoktan çözmüştür. Ecdadımızın rotasından sapan, Batı’nın şakşakçılığını yapmayı “aydınlık” sanan bu yapının, Türkiye Cumhuriyeti’nin bekası üzerindeki karanlık gölgesi artık dağılmalıdır.
Bizim derdimiz, bu toprakların evlatlarının kendi öz değerlerine, kendi iradesine ve kendi tarihine sahip çıkmasıdır. 700 yıllık bir imparatorluğun mirasçısı olan bu millet, dilsiz, hafızasız ve köksüz bırakılamaz.

Yoksa artık susmanın da bir anlamı kalmadı mı?
Bir zamanlar…
Bir insanın sözü, imzasından daha değerliydi.

“Olur.” dedi mi olurdu.

“Yanındayım.” dedi mi gerçekten yanında olurdu.

Şimdi ise…

Sözler kolay.

Sadakat pahalı.

Vefa ise neredeyse antika.

Eskiden edep insana ağırlık katardı.

Bugün utanmazlık cesaret sanılıyor.

Eskiden büyüğün yanında ses kısılırdı.

Şimdi herkes bağırıyor.

Kimsenin kimseyi dinlediği yok.

Çünkü haklı olmak değil…

Karşı tarafı ezmek moda.

İftira artık silah.

Yalan artık strateji.

Hakaret ise “özgürlük” diye pazarlanıyor.

Ne acıdır ki…

İnsanın karakteri yaptığı iyiliklerle değil…

Sosyal medyada hakkında yazılanlarla ölçülüyor.

İnsanlar doğrularıyla değil…

Algılarla yargılanıyor.

Ve en kötüsü…

Kimse gerçeği merak etmiyor.

Yeter ki linç edecek bir kalabalık bulunsun.

Bir zamanlar ayıp vardı.

Şimdi ayıpsız olmak ayıp sayılıyor.

Bir zamanlar mahcup olmak erdemdi.

Şimdi pişkinlik alkış alıyor.

İnsanı insan yapan değerler birer birer terk ediyor bizi.

Saygı gidiyor.

Merhamet gidiyor.

Nezaket gidiyor.

İncelik gidiyor.

Yerine gelenler belli:

Kibir…

Öfke…

Haset…

Menfaat…

Ve bitmek bilmeyen bir gösteriş yarışı.

Ahde vefa…

Ne kadar ağır bir kelimeydi.

Şimdi ise çoğu insan için hiçbir anlam taşımıyor.

İşi düşünce kardeş.

İşi bitince yabancı.

İmkan görünce dost.

Menfaat bitince düşman.

İlişkiler gönülle değil…

Hesap makinesiyle kuruluyor.

Bu yüzden güven kalmadı.

Bu yüzden samimiyet kalmadı.

Bu yüzden insanlar kalabalıklar içinde yapayalnız.

Toplum dediğimiz şey…

Binalardan oluşmaz.

Yollardan oluşmaz.

Köprülerden oluşmaz.

Toplumu ayakta tutan;

Vicdandır.

Edeptir.

Vefadır.

Adalettir.

Bir toplum bunları kaybetmeye başladığında…

Çöküş sessiz gelir.

Çünkü çürüme önce ahlakta başlar.

Sonra aileye iner.

Sonra sokağa taşar.

En sonunda devletin kapısını çalar.

Bugün birbirimizi yenmeye çalışıyoruz.

Oysa asıl kaybeden hepimiz oluyoruz.

Belki de artık yeniden öğrenmemiz gereken şey çok basit:

İyi insan olmak.

Doğru insan olmak.

Vefalı insan olmak.

Çünkü bir toplumun geleceğini ne ekonomisi tek başına kurtarır…

Ne teknolojisi…

Ne de gösterişli binaları…

Bir milleti ayakta tutan, insanının karakteridir.

Karakter çökerse…

Hiçbir bina sağlam kalmaz.

Ve unutmayalım…

Edepsizin en büyük cesareti, edeplinin susacağını bilmesidir. Ama bir toplum, sadece kötülerin konuştuğu gün değil; iyilerin sustuğu gün kaybetmeye başlar.

Şöyle bir etrafınıza bakın…

Türkiye’nin etrafındaki ateş çemberi her geçen gün daha da daralıyor. Sınırlarımızın ötesinde savaşlar, içeride ekonomik ve siyasi baskılar, küresel güçlerin bitmek bilmeyen hesapları…

Tam da böylesi bir dönemde dikkat edin; aynı odaklar ısrarla Milliyetçi Hareket Partisi’ni hedef alıyor.

Peki neden?

Çünkü MHP, yalnızca seçimden seçime oy isteyen sıradan bir siyasi parti değildir.

MHP, Türk devlet aklının en sağlam sigortasıdır.

Devlet refleksinin diri kalmasını sağlayan, milli bekamız söz konusu olduğunda tereddüt etmeden safını belli eden, Türkiye’nin kırmızı çizgilerini siyasi pazarlık konusu yapmayan köklü bir iradenin adıdır.

İşte bu yüzden saldırıyorlar.

Önce itibarsızlaştırıyorlar…

Yetmiyor; bölmeye çalışıyorlar…

Olmazsa içeriden çatlak oluşturmaya uğraşıyorlar…

Çünkü biliyorlar ki;

MHP dimdik ayakta olduğu sürece Türkiye’nin milli refleksi de dimdik ayakta kalacaktır.

Asıl Hedef Parti Değil, Devletin Direncidir

Bugüne kadar senaryo hiç değişmedi.

Dahili ve harici bedbahtlar önce Milliyetçi Hareket’i küçültmek istedi…

Sonra etkisizleştirmeye çalıştı…

Ardından siyasi denklemin dışına itmenin hesaplarını yaptı.

Çünkü hesapları sadece bir partiyle değildir.

Asıl hedef, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin milli direncidir.

Onlar çok iyi biliyorlar;

MHP güçlü olduğu sürece devletin sigortası sağlamdır.

O sigorta attığında ise sadece bir parti değil, millet olarak hepimiz karanlığa sürükleniriz.

MHP Makam Değil, Davadır

Burada herkesin idrak etmesi gereken çok önemli bir gerçek vardır.

Milliyetçi Hareket Partisi;

Şahsi kariyerlerin basamağı değildir.

Makam pazarlıklarının adresi değildir.

Koltuk hesaplarının merkezi değildir.

Geçici heveslerin uğrak yeri hiç değildir.

MHP, cihan-şümul Türk milliyetçiliği davasının asırlık sancağını taşıyan kutlu bir iradedir.

Bu kutlu yürüyüşte isimler değişir…

Kadrolar değişir…

Görevler değişir…

Fakat dava değişmez.

Çünkü dava şahısların değil, milletindir.

En Büyük Tehlike Dışarıdan Değil, İçeriden Gelen Ayrışmadır

Bugün beni asıl düşündüren mesele dışarıdaki saldırılar değildir.

Asıl tehlike;

İçeride “ben” diyerek davayı küçülten anlayıştır.

Birileri hala küçük hesapların peşinde…

Küçük makamların…

Küçük kliklerin…

Küçük hesaplaşmaların…

Oysa büyük davalar küçük insanların egolarına sığmaz.

Fatihler içinde hizipleşme arayanlar, tarih boyunca kendi kurdukları dar çemberlerin içinde kaybolmuşlardır.

Bugün de değişen hiçbir şey yoktur.

“Ben kazanayım.”

“Benim ekibim olsun.”

“Benim adamım yönetsin.”

diyen herkes aslında istemeden de olsa davanın omurgasına zarar vermektedir.

Çünkü şahsi ihtiras büyüdükçe dava küçülür.

Ego büyüdükçe birlik zayıflar.

Birlik zayıfladığında ise en çok düşman sevinir.

Düşman En Çok Biz Ayrışınca Kazanır

Türkiye’ye diz çöktüremeyenler…

Sınırlarımızı aşamayanlar…

Masada istediklerini alamayanlar…

Şimdi içeride oluşacak en küçük çatlağın peşine düşüyor.

Çünkü biliyorlar;

Bir millet dışarıdan değil, içeriden bölündüğünde yenilir.

Onların umut bağladığı şey tam da budur.

Birbirimize düşmemiz…

Birbirimizi tüketmemiz…

Davayı şahsi hesaplara kurban etmemiz…

Buna izin vermek, en büyük hatadır.

Bu Dava “Ben” Diyenlerin Değil, “Biz” Diyenlerindir

Bir dava;

Egoyla büyümez.

İhanet ederek güçlenmez.

Küçük hesaplarla yücelmez.

Bir dava ancak sadakatle yaşar.

Fedakarlıkla büyür.

Samimiyetle kökleşir.

Ve millet sevgisiyle ebedileşir.

Tarih boyunca altın harflerle yazılan isimlere bakın.

Hiçbiri “ben” diyerek büyümedi.

Hepsi “önce devlet, önce millet” diyerek yürüdü.

Bugün de değişmesi gereken hiçbir ilke yoktur.

MHP Bir Partiden Fazlasıdır

MHP yalnızca bir siyasi hareket değildir.

Bir duruştur.

Bir karakterdir.

Bir devlet terbiyesidir.

Bir vicdandır.

Bir hafızadır.

Ve gerektiğinde millet için bedel ödemeyi göze alan iradenin adıdır.

Bu iradeyi zayıflatmaya çalışanlar sadece bir partiye değil;

Türkiye’nin geleceğine saldırmaktadır.

Son böz olarak, bu satırlar ne bir kırgınlığın ürünüdür…

Ne de herhangi bir kişiye yönelik hesaplaşmadır.

Bu satırlar;

Türk devletinin bekasına duyulan samimi sorumluluğun sesidir.

Bugün yapılması gereken bellidir.

Küçük hesapları terk etmek…

Ego duvarlarını yıkmak…

Birlik olmak…

Beraber olmak…

Ve Türkiye Yüzyılı yürüyüşünde omuz omuza ilerlemektir.

Çünkü unutulmamalıdır ki;

MHP bir kişinin değil, bir neslin emanetidir.

MHP bir grubun değil, Türk milletinin sigortasıdır.

Ve o sigorta atarsa sadece bir parti değil, devletin milli refleksi zarar görür.

Şimdi karar vakti…

Ya “ben” diyerek tarihin tozlu raflarında kaybolacaksınız…

Ya da “biz” diyerek milletin hafızasında iz bırakacaksınız.

Unutmayın; güneş balçıkla sıvanmaz. Dava ise şahsi ihtiraslarla asla küçültülemez.

Çünkü gerçek dava; isimlerin değil, milletin ve devletin geleceğinin davasıdır.

Chikli, konuşmasında Türkiye’nin son dönemde izlediği dış politikaya yönelik eleştiriler yönelterek, “Erdoğan’ın Türkiye’si ve Şara’nın Suriye’si artık İran’dan çok daha endişe verici.” ifadelerini kullandı.

“Şii ekseni dönemi sona erdi”

İsrailli Bakan, bölgedeki güç dengelerinin değiştiğini savunarak, İran, eski Suriye yönetimi ve Hizbullah’ın oluşturduğu yapının etkisini büyük ölçüde kaybettiğini öne sürdü. Chikli, bu dönemin sona erdiğini iddia etti.

“Yeni eksen Türkiye, Suriye ve Katar”

Orta Doğu’da farklı bir siyasi blok oluştuğunu ileri süren Chikli, Türkiye, Suriye ve Katar’ın yeni bir eksenin parçası olduğunu savundu. Bu yapıyı Müslüman Kardeşler çizgisiyle ilişkilendiren Chikli, Batılı ülkelere gelişmeleri yakından takip etmeleri çağrısında bulundu.

Neo-Osmanlı iddiasını gündeme getirdi

Konuşmasının devamında Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın dış politika vizyonuna ilişkin değerlendirmelerde bulunan Chikli, Türkiye’nin neo-Osmanlı anlayışı doğrultusunda hareket ettiğini öne sürdü.

Bu kapsamda Doğu Akdeniz’deki deniz yetki alanları konusuna da değinen Chikli, Türkiye’nin Mavi Vatan doktrini üzerinden Yunanistan ve Kıbrıs’a yönelik politikalarını eleştirdi.

Kudüs açıklamaları üzerinden Türkiye’yi hedef aldı

Chikli, Türk yetkililerin Kudüs’e ilişkin geçmişte yaptıkları bazı açıklamalara atıfta bulunarak, Türkiye’nin Kudüs’ü yeniden Osmanlı dönemindeki statüsüne benzer bir yapıya dönüştürmek istediğini iddia etti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın Filistin konusundaki söylemlerini de eleştiren Chikli, Türkiye’nin Filistin politikasına yönelik değerlendirmelerde bulunarak İsrail’in bu açıklamalardan rahatsızlık duyduğunu dile getirdi.

İsrailli Bakanın açıklamaları, Türkiye ile İsrail arasında son dönemde devam eden diplomatik gerilimlerin gölgesinde dikkat çeken mesajlar olarak değerlendirildi.

ABD ile İran arasında varılan anlaşma uluslararası kamuoyunda genel olarak olumlu karşılanırken, İsrail’de ise anlaşmaya yönelik eleştiriler gündeme geldi. Özellikle hükümet çevrelerinde ve bazı medya kuruluşlarında anlaşmanın İsrail’in güvenlik çıkarlarına etkileri tartışılmaya başlandı.

ABD İLE İSRAİL ARASINDA TARTIŞMALAR GÜNDEMDE

Anlaşmanın ardından İsrail basınında yer alan değerlendirmelerde, ABD yönetiminin izlediği politika eleştiri konusu oldu. Bazı yorumlarda Washington’ın attığı adımların İsrail’in beklentileriyle örtüşmediği savunuldu.

Bu süreçte yalnızca ABD yönetimi değil, İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu da muhalefetin hedefindeki isimlerden biri haline geldi.

LAPİD’DEN NETANYAHU’YA SERT SÖZLER

İsrail Meclisi Knesset’te konuşan Muhalefet Lideri Yair Lapid, Netanyahu’nun bölgesel gelişmeleri doğru okuyamadığını öne sürdü.

Lapid, Türkiye’nin son yıllarda diplomatik alanda etkisini artırdığına işaret ederek, Netanyahu’nun bazı planlarını oluştururken Ankara’nın olası tepkisini ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın Washington’daki etkisini yeterince dikkate almadığını savundu.

Muhalefet lideri, bu nedenle izlenen politikanın beklenen sonucu vermediğini ileri sürdü.

TÜRKİYE’NİN DİPLOMATİK ETKİSİNE VURGU

Lapid’in açıklamalarında Türkiye’nin uluslararası diplomasi alanındaki konumuna özel bir yer ayırdığı görüldü. Türkiye’nin son dönemde bölgesel krizlerde üstlendiği roller ve uluslararası platformlardaki etkinliğinin arttığı değerlendirmesinde bulundu.

İSRAİL BASININDA TÜRKİYE DEĞERLENDİRMELERİ

Öte yandan son günlerde İsrail basınında yer alan bazı analizlerde de Türkiye’nin bölgesel gelişmeler karşısında diplomatik pozisyonunu güçlendirdiği yönünde değerlendirmeler yapıldı.

Söz konusu yorumlarda, Türkiye’nin özellikle NATO içindeki konumu ve uluslararası diplomatik girişimleri sayesinde etkinliğini artırdığı görüşlerine yer verildi.

ABD-İran anlaşmasının ardından bölgede oluşan yeni dengelerin, İsrail siyasetinde ve kamuoyunda tartışılmaya devam etmesi bekleniyor.

MHP’nin en büyük problemi muhalifleri değil…

Rakipleri değil…

Dışarıdan gelen saldırılar da değil…

MHP’nin asıl problemi, yıllardır içinde büyüttüğü “bedel ödemeden kahraman olma” hastalığıdır.

Bakıyorum…

Kavgada yoklar.

Mücadelede yoklar.

Paylaşımda yoklar.

Çilede yoklar.

Sıkıntıda yoklar.

Dertte yoklar.

Ama makam dağıtılırken varlar.

Sıfat verilirken varlar.

Fotoğraf çekilirken varlar.

Kürsü kurulurken varlar.

Protokol sıralanırken varlar.

Ne hikmetse en ön sırada hep onlar var.

Bir de bunların ortak özelliği vardır.

Kimseyle kötü olmazlar.

Çünkü hiçbir şey için risk almazlar.

Kimsenin yanında durmazlar ki karşılarında biri oluşsun.

Kimseye omuz vermezler ki yük taşısınlar.

Kimse için bedel ödemezler ki yara alsınlar.

Gelene ağam…

Gidene paşam…

Rüzgar hangi taraftan eserse yüzlerini o tarafa dönerler.

Sonra da dönüp kendilerini davanın emektarı ilan ederler.

Oysa bu hareket böyle kurulmadı.

Biz öyle öğrenmedik.

Bir gazozu dokuz kişi ile paylaştığımız günleri biliriz.

Birimizin cebinde para yoksa hepimiz parasız gezerdik.

Birimiz açsa hepimiz aç kalırdık.

Dostluğu da kardeşliği de böyle öğrendik.

Rantın ne olduğunu bilmezdik.

Yalakalıktan utanırdık.

Menfaat hesabı yapanı aramızda barındırmazdık.

Kanımız aksa da…

Başımız yarılsa da…

Cezaevlerine düşsek de…

Kurşunlansak da…

İşkencelerden geçsek de…

“Biz bedel ödedik” diye dolaşmadık ortalıkta.

Çünkü davaya hizmeti ticarete dönüştürmedik.

Çünkü fedakarlığı senede bağlamadık.

Çünkü inandığımız dava için yapılanı zaten görev bildik.

Şimdi ise ilginç bir tablo var.

Hayatının hiçbir döneminde taşın altına elini koymamış insanlar…

Sanki destan yazmış gibi konuşuyor.

Bir bildirinin altında imzası olmayanlar…

Bir kavganın içinde bulunmayanlar…

Bir gece karakol kapısında beklememiş olanlar…

Bir arkadaşının cenazesinde omuz vermemiş olanlar…

Çıkıp en büyük dava adamı kesiliyor.

İşte asıl trajedi burada.

Ve sonra…

Bu insanlar yüzünden gerçek mücadele insanları geri çekiliyor.

Samimi insanlar küstürülüyor.

Fedakar insanlar yalnız bırakılıyor.

Omuz verenler unutuluyor.

Ter dökenler kenara itiliyor.

Meydan ise alkış ustalarına kalıyor.

MHP’yi yoran da budur.

MHP’yi zayıflatan da budur.

MHP’yi içten içe kemiren de budur.

Çünkü hiçbir hareket, mücadele etmeyenlerin omuzlarında yükselemez.

Hiçbir dava, sadece unvan taşıyanlarla ayakta kalamaz.

Hiçbir teşkilat, bedel ödemeyenlerin hikayeleriyle büyüyemez.

Bugün ihtiyaç duyulan şey yeni sıfatlar değildir.

Yeni makamlar değildir.

Yeni fotoğraflar değildir.

İhtiyaç duyulan şey;

Bir gazozu dokuz kişiyle paylaşan ruhun geri dönmesidir.

Bir arkadaşının derdini kendi derdi bilen vicdanın geri dönmesidir.

Menfaatin değil sadakatin konuştuğu günlerin geri dönmesidir.

Çünkü dava; kartvizitte yazan unvan değil…

Dar günde kimin yanında durduğundur.

Ve tarih her zaman konuşanları değil…

Zor günlerde safını belli edenleri yazar.

Bir ozanın yüreğinden dökülen sözler, milyonların vicdanında yankı buluyor. Sorulması gereken soru şu: Değişen zaman mı, yoksa değişen biz miyiz?

Pazar sabahları insanın kendisiyle konuştuğu zamanlardır.

Haftanın telaşı biraz olsun diner, şehir biraz yavaşlar, insanın kulağı da kalbine daha çok yaklaşır.

Bugün öyle bir pazar sabahında, bir ozanın yüreğinden dökülen sözlere takıldı aklım.

Sorduğu soru aslında hepimizeydi:

“Nerede o eski biz?”

Dikkat edin…

“Nerede o eski günler?” demiyor.

“Nerede o eski insanlar?” da demiyor.

Doğrudan bizi soruyor.

Çünkü mesele zamanın değişmesi değil.

Mesele insanın değişmesi.

Eskiden insanların daha zengin olduğunu söyleyemeyiz.

Daha lüks evlerde yaşadığını da…

Daha çok imkana sahip olduğunu hiç söyleyemeyiz.

Ama bir şey vardı.

Birbirimize karşı daha fazla saygımız vardı.

Bir sofranın bereketi sadece yemekle ölçülmezdi.

Bir mahallenin değeri binalarıyla değil, insanlarıyla bilinirdi.

Bir büyüğün sözü nasihat, bir küçüğün hatası emanet sayılırdı.

Şimdi dönüp etrafımıza bakıyoruz.

Aynı apartmanda yaşayan insanlar birbirinin adını bilmiyor.

Aynı sokakta yürüyenler birbirinin gözünün içine bakmıyor.

Aynı masada oturanlar bile aynı duyguyu paylaşamıyor.

Peki ne oldu bize?

Bu soru siyasetin de üstünde…

Ekonominin de üstünde…

Gündelik tartışmaların da üstünde bir soru.

Çünkü bir millet önce kalbinde güçlenir.

Kalbi yorulan toplumların ayakta kalması zorlaşır.

Bugün çocuklarımız için kaygılanıyoruz.

Gençlerden şikayet ediyoruz.

Eğitimden yakınıyoruz.

Sosyal medyanın insanları değiştirdiğini söylüyoruz.

Belki de biraz durup şu soruyu sormamız gerekiyor:

Biz çocuklarımıza neyi miras bırakıyoruz?

Daha büyük evler mi?

Daha pahalı arabalar mı?

Yoksa karakter mi?

Vicdan mı?

Merhamet mi?

Çünkü insanı ayakta tutan bina değil, değerlerdir.

Milleti ayakta tutan para değil, ortak vicdandır.

İşte yıllardır adına “töre” dediğimiz şey de tam olarak budur.

Töre…

Bazılarının sandığı gibi baskı değil.

Töre; büyüğe saygıdır.

Töre; küçüğe şefkattir.

Töre; komşunun hakkını gözetmektir.

Töre; yetimin başını okşamaktır.

Töre; doğruluktan ayrılmamaktır.

Töre; insan kalabilmektir.

Bugün kaybetmekten korkmamız gereken şey sadece ekonomik değerler değildir.

Asıl korkmamız gereken, bizi biz yapan değerlerin sessizce elimizden kayıp gitmesidir.

Çünkü milli kimlik sadece nüfus cüzdanında yazan bir ifade değildir.

Milli kimlik; bir milletin hafızasıdır.

Vicdanıdır.

Karakteridir.

Ve geleceğe bıraktığı izdir.

Karamsar değilim.

Çünkü bu millet daha zor zamanları da gördü.

Küllerinden yeniden doğmasını da bildi.

Yeter ki birbirimizi dinlemeyi unutmayalım.

Yeter ki doğruluktan vazgeçmeyelim.

Yeter ki çocuklarımıza sadece başarıyı değil, ahlakı da öğretelim.

Yeter ki birbirimize yeniden selam vermeyi hatırlayalım.

Belki o zaman kaybettiğimizi sandığımız birçok şeyin aslında hala içimizde yaşadığını göreceğiz.

Bazıları çıkıp her fırsatta şunu söylüyor:

“Ben ülkücüyüm.”
“Çok bedel ödedim.”

İyi de…

Bu dava size ne borçlu?

Çünkü gerçek bedel;
mikrofon başında anlatılan değil,
mezar taşına yazılandır.

Bu hareketin gerçek sahipleri;
televizyon ekranlarında bağıranlar değil,
evladını toprağa verip “vatan sağ olsun” diyebilen analardır.

Kolunu,
bacağını,
gençliğini bu ülkeye bırakmış gazilerdir.

Ülkücülük;
geçmişte yaptığını ömür boyu tahsil etme makamı değildir.

Ülkücülük;
devlet zor durumdayken kenara çekilmemektir.

İşine gelince susup,
işine gelince bağırmamaktır.

Rüzgâra göre saf değiştirmemektir.

Ülkücü;
hak yemez.

Ülkücü;
küçüğünü ezmez.

Ülkücü;
makam için karakterini satmaz.

Ve gerçek ülkücü…
Davanın adını kullanıp şahsi ikbal devşirmez.

Bugün “dava” diye konuşulan birçok yerde;
ülküden çok hesap var.

Koltuk hesabı…
İhale hesabı…
Güç hesabı…

Ama kimse kusura bakmasın:

Menfaatin olduğu yerde dava değil,
pazarlık başlar.

Bir de en acısı şu…

Bu hareketin yükünü yıllarca sırtında taşıyan sessiz insanlar var.

Ne televizyona çıktılar,
ne alkış beklediler,
ne de fedakârlıklarını reklam yaptılar.

Çünkü onlar şunu biliyordu:

Vatan için yapılan fedakârlığın faturası millete kesilmez.

Bugün herkes slogan atıyor…

Ama slogan büyüdükçe,
samimiyet küçülüyor.

O yüzden mesele bağırmak değil.

Adam kalabilmek.

Çünkü ülkücülük;
öfkesini kontrol edebilmektir.

Güç eline geçtiğinde ahlakını kaybetmemektir.

Ve gerektiğinde,
hiçbir çıkar beklemeden
devletinin yanında durabilmektir.

İşte gerçek ülkücülük budur.

Kısacası Ülkücülük rozette değil…
Karakterde yaşar…

Bahçeli açıklamasında, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi’nin, CHP’nin 4-5 Kasım 2023 tarihlerinde gerçekleştirilen 38. Olağan Kurultayı hakkında mutlak butlan kararı verdiğini belirtti. Söz konusu kararın, kurultayın baştan itibaren hukuken geçersiz sayılması anlamına geldiğini vurgulayan Bahçeli, kurultay sonrasında yapılan olağan ve olağanüstü toplantılar ile alınan kararların da hükümsüz hale geldiğini söyledi.

Karar kapsamında, Özgür Özel ile Merkez Yönetim Kurulu, Parti Meclisi ve Yüksek Disiplin Kurulu üyelerinin tedbiren görevden uzaklaştırıldığını belirten Bahçeli, mahkemenin, kurultay öncesindeki yönetimin yani Kemal Kılıçdaroğlu ve ekibinin karar kesinleşene kadar görevi üstlenmesine hükmettiğini ifade etti. Ayrıca kararın YSK, ilgili seçim kurulları ve Ankara Valiliği’ne gönderildiğini aktardı.

MHP lideri Bahçeli, kararın CHP içerisinde hukuki ve fiili yönetim yetkisi konusunda ciddi bir belirsizlik oluşturduğunu kaydederek, tarafların kararı temyiz etme hakkı bulunduğunu ve gerekli başvuruların yapıldığının açıklandığını söyledi.

Kurultay sürecine ilişkin değerlendirmelerde de bulunan Bahçeli, 4-5 Kasım 2023 tarihinde gerçekleştirilen kurultayda Kemal Kılıçdaroğlu ile Özgür Özel arasında demokratik bir yarış yaşandığını, delegelerin iradesinin seçim kurulu tarafından Özgür Özel’den yana tecelli ettiğinin ilan edildiğini belirtti. Ancak kurultayın ardından delegeler üzerinde usulsüzlük yapıldığı iddialarıyla davaların açıldığını ifade eden Bahçeli, mahkemenin söz konusu iddiaları sübut bulmuş kabul ederek kongreyi iptal ettiğini söyledi.

Daha önce de CHP’nin tarihi ve kurumsal kimliğinin korunması gerektiğini ifade ettiğini hatırlatan Bahçeli, “CHP, Cumhuriyet’in kuruluşundan bu yana Türkiye’nin en önemli siyasi kurumlarından biridir. Bu kurumun yıpratılmasına, parçalanmasına veya hukuki açıdan zedelenmesine müsaade edilmemelidir.” değerlendirmesinde bulundu.

Bahçeli ayrıca, “Yargı kararını tanımıyoruz” şeklindeki çıkışların yanlış ve gereksiz olduğunu belirterek, sürecin soğukkanlılıkla, hukuk çerçevesinde ve sorumluluk bilinciyle ele alınması gerektiğini vurguladı.

Konuşmasına 19 Mayıs ruhunun önemini anlatarak başlayan Bahçeli, Türkiye’nin çevresinde yaşanan krizlerin millet olmanın değerini daha da artırdığını ifade etti. Dünyanın zorlu bir dönemden geçtiğini belirten Bahçeli, kuzeyde savaşların, güneyde çatışmaların, doğuda güç mücadelelerinin ve batıda güvenlik endişelerinin arttığını söyledi. Siber dünyada da farklı operasyonların sürdüğünü belirten MHP lideri, böylesine karmaşık bir çağda genç olmanın büyük sorumluluk gerektirdiğini dile getirdi.

Bahçeli, özellikle ülkücü gençliğe yönelik mesajlarında dikkat çeken ifadeler kullandı. Günümüz şartlarında ülkücü bir genç olarak kalmanın kolay olmadığını vurgulayan Bahçeli, “Dosdoğru yürüyen ve dimdik duran her bir ülkücü gencimizi gönülden kutluyorum.” dedi. Ülkücü gençliği, savrulan bir nesil değil; disiplin, sadakat, feraset ve dava bilinciyle hareket eden güçlü bir iradenin temsilcisi olarak tanımladı.

Konuşmasının önemli bölümlerinden birini ise “Terörsüz Türkiye” hedefi oluşturdu. Bahçeli, bu hedefin yalnızca siyasi bir proje olmadığını ifade ederek, asıl amacın annelerin gözyaşını dindirmek, gençlerin geleceğini güvence altına almak ve toplumsal kardeşliği güçlendirmek olduğunu söyledi. Türk milletinin bin yıllık birlik ruhunun korunmasının önemine dikkat çeken Bahçeli, gençlerin bu süreçte büyük sorumluluk üstleneceğini belirtti.

Kurultay salonundaki coşkunun kendisini gururlandırdığını ifade eden MHP lideri, Türk gençliğinin taşıdığı enerji ve dava bilincinin Türkiye’nin yarınları adına umut verdiğini söyledi. Al bayrağın gölgesinde yetişen ve milli değerlerle büyüyen gençlerle iftihar ettiğini dile getiren Bahçeli, ülkücü hareketin sağlam şekilde ayakta olduğunun altını çizdi.

Konuşmasında tarihi olaylara da geniş yer veren Bahçeli, 19 Mayıs 1919’un Türk milletinin yeniden diriliş günü olduğunu belirtti. Mustafa Kemal Atatürk’ün Samsun’a çıkarak başlattığı milli mücadelenin, Türk milletinin kaderini değiştirdiğini söyledi. İşgal yıllarında Anadolu’nun büyük baskı altında olduğunu anlatan Bahçeli, Atatürk’ün attığı ilk adımın bağımsızlık mücadelesinin dönüm noktası haline geldiğini ifade etti.

Milli mücadelenin Havza, Amasya, Erzurum ve Sivas süreçleriyle büyüdüğünü anlatan Bahçeli, o dönemde ortaya konulan iradenin bugün de Türkiye’ye yön verdiğini kaydetti. Konuşmasında Namık Kemal’in “Vatanın bağrına düşman dayamış hançerini” dizelerine de yer veren Bahçeli, Mustafa Kemal Atatürk’ün bu çağrıya tarihi bir cevap verdiğini söyledi.

Gençlere sık sık “evlatlarım” diye hitap eden Bahçeli, milli mücadele ruhunun yeni nesiller tarafından yaşatılması gerektiğini ifade etti. Türkiye’nin geleceğinin gençlerin omuzlarında yükseldiğini belirten MHP lideri, birlik ve beraberliğin korunmasının önemine dikkat çekti. Ayrışma, yılgınlık ve teslimiyetin Türk milletine yakışmayacağını dile getiren Bahçeli, gençlerin mücadele azmini kaybetmemesi gerektiğini söyledi.

Bahçeli ayrıca, milli mücadelenin yokluk ve zorluklar içinde kazanıldığını hatırlatarak, bugünün gençlerinin de aynı kararlılığı göstermesi gerektiğini vurguladı. Bandırma Vapuru’nun Karadeniz’in dalgaları arasında Samsun’a ulaşmasının yalnızca bir yolculuk olmadığını belirten Bahçeli, bunun aynı zamanda Türk milletinin bağımsızlık yürüyüşünün başlangıcı olduğunu ifade etti.

Konuşmasının son bölümünde gençlere başarı, çalışma ve üretim çağrısı yapan Bahçeli, fikir adamı Galip Erdem’in sözlerini hatırlattı. Özgürlüğü kazanmanın kadar ona layık olmanın da önemli olduğunu belirten Bahçeli, gençlerin emekleri, bilgileri ve alın terleriyle Türkiye’nin geleceğini şekillendireceğini söyledi.

Atatürk’ün “Bir gün çaresiz kalırsanız kurtarıcı beklemeyin, kurtarıcı kendiniz olun” sözünü hatırlatan Bahçeli, gençlerin kendi geleceklerine sahip çıkmaları gerektiğini ifade ederek konuşmasını tamamladı. Kurultay boyunca salondaki coşku dikkat çekerken, Bahçeli’nin “Terörsüz Türkiye” vurgusu ve gençliğe yönelik mesajları uzun süre alkışlandı.

Tarih bazen bir devletin nasıl yükseldiğini değil, neden çöktüğünü anlatır. Çünkü çöküşler, zaferlerden daha öğreticidir. Abbasi Devleti’nin kurucularından Ebu Müslim Horasani’ye atfedilen o söz bugün yalnızca bir tarih notu değil, adeta çağımıza bırakılmış stratejik bir uyarıdır:

 “Dostlarını uzaklaştırdılar… Düşmanlarını yakın tuttular… Sonunda ikisi de düşman safında birleşince yıkım kaçınılmaz oldu.”

Bugün dünya yeni bir kırılmanın eşiğinde…
Haritalar değişmiyor belki ama güç dengeleri değişiyor.
Savaş artık sadece tankla, tüfekle yapılmıyor.
Yapay zekayla yapılıyor…
Çiple yapılıyor…
Dil ile, kültür ile, ekonomi ile, enerji ile yapılıyor…

Ve tam da bu çağda Türk dünyasının önünde tarihi bir soru duruyor: Birbirine sırtını dönen Türk devletleri mi olacak, yoksa birbirine omuz veren bir medeniyet ittifakı mı doğacak?

Bugün açık konuşmak gerekiyor.
Türk milletinin en büyük kaybı, gücünün farkında olmamasıdır. Çünkü Adriyatik’ten Çin Seddine kadar uzanan coğrafyada aynı kökten gelen milyonlarca insan; ayrı bayraklar altında yaşasa da aynı tarih hafızasını taşımaktadır.

Ancak mesele romantik sloganlar değil…
Mesele stratejik birliktir.

Türk dünyası eğer gerçekten ayağa kalkmak istiyorsa önce şu dört cephede ortak akıl üretmelidir:

• Dilde birlik
• Fikirde birlik
• Bilimde birlik
• Teknolojide birlik

Çünkü artık çağın süper güçleri petrol kuyularından değil, veri merkezlerinden çıkıyor.

Bir ülkenin tankı olabilir…
Ama çipi yoksa bağımsız değildir.

Ordusu güçlü olabilir…
Ama yazılımı başkasınınsa özgür değildir.

Bugün dünyanın büyük güçleri, başka milletlerin çocuklarına kendi dilini öğretirken; Türk dünyası hâlâ birbirini tercümanla anlamaya çalışıyorsa burada ciddi bir stratejik eksiklik vardır.

Neden ortak bir Türk teknoloji ajansı kurulmasın?
Neden Türk devletleri ortak yapay zeka altyapısı oluşturmasın?
Neden savunma sanayiinde ortak üretim zinciri kurulmasın?
Neden genç bilim insanları tek bir çatı altında buluşmasın?

Bugün NATO sadece askeri bir yapı değildir. Aynı zamanda ortak strateji merkezidir. Eğer Türk dünyası kendi güvenliğini, ekonomisini ve geleceğini başkalarının planlarına teslim etmek istemiyorsa; duygusal değil akılcı bir birlik inşa etmek zorundadır.

Bu bir savaş çağrısı değil…
Bu bir uyanış çağrısıdır.

Çünkü dünya artık iyi niyetle değil, güç dengesiyle yönetiliyor.

Birlik kuramayan toplumlar, başkalarının kurduğu masalarda sadece seyirci olur.
Kendi teknolojisini üretmeyen milletler, başka devletlerin dijital sömürgesi hâline gelir.
Kendi diline sahip çıkmayan toplumlar ise zamanla kendi hafızasını kaybeder.

Ve unutulmamalıdır!

Tarihte Türk’ün en büyük zaferleri, birbirine omuz verdiği dönemlerde yazılmıştır.
En ağır yenilgileri ise birbirine sırt çevirdiği zamanlarda yaşanmıştır.

Artık mesele hamaset değil, gelecek meselesidir.
Çünkü 21. yüzyılda ayakta kalacak milletler; toprağını değil aklını koruyabilen milletler olacaktır.

Belki de artık şu soruyu yüksek sesle sormanın zamanı gelmiştir. Türk dünyası, başkalarının kurduğu düzenin parçası mı olacak…
Yoksa kendi medeniyet eksenini kuran küresel bir güç mü olacak?

İşte asıl Pazar sohbeti budur.

“EŞİT ORTAKLIK” MESAJI

Zirvede konuşan Macron, Fransa’nın Afrika politikalarında yeni bir döneme girildiğini belirtti. Fransız lider, artık kıta ülkeleriyle “eşit ortaklık” anlayışı çerçevesinde hareket etmek istediklerini ifade etti.

İngilizce konuşulan bir Afrika ülkesinde ilk kez gerçekleştirilen zirvede Macron, enerji dönüşümü, yapay zeka, dijitalleşme, tarım ve deniz ekonomisi gibi alanlarda Afrika’ya yönelik büyük yatırım planları hazırladıklarını açıkladı.

27 MİLYAR DOLARLIK YATIRIM PLANI

Fransa Cumhurbaşkanı, Afrika kıtasına toplam 27 milyar dolarlık yatırım hedeflediklerini duyurdu. Söz konusu yatırımların hem Afrika’da hem de Fransa’da yaklaşık 250 bin kişiye istihdam sağlamasının beklendiğini kaydetti.

“ARTIK TEK GÜÇ DEĞİLİZ”

Macron’un açıklamalarındaki en dikkat çeken bölüm ise Afrika’daki rekabete ilişkin sözleri oldu. Fransız lider, Türkiye, Çin ve ABD’nin kıtadaki ekonomik ve siyasi etkisinin giderek arttığını belirterek, Fransa’nın artık bölgede tek belirleyici aktör olmadığını dile getirdi.

FRANSA’NIN AFRİKA GEÇMİŞİ TARTIŞILIYOR

Fransa, 19. yüzyıldan itibaren Batı ve Orta Afrika’da geniş bir sömürge ağı kurmuş, birçok ülke üzerinde uzun yıllar hakimiyet sağlamıştı. Bağımsızlık süreçlerinin ardından da Paris yönetimi, eski kolonileri üzerindeki siyasi ve ekonomik etkisini sürdürdüğü gerekçesiyle sık sık “neo-sömürgecilik” eleştirileriyle karşı karşıya kaldı.

Son yıllarda özellikle Sahel bölgesinde artan protestolar ve askeri darbeler sonrası Mali, Burkina Faso ve Nijer gibi ülkelerde Fransız askerlerinin ülkeden çıkarılması, Paris’in kıtadaki etkisinin zayıfladığı yorumlarına neden oldu.

TÜRKİYE’NİN AFRİKA’DAKİ ETKİSİ BÜYÜYOR

Fransa’nın bölgedeki etkisi azalırken Türkiye ise Afrika ile ilişkilerini her geçen gün güçlendiriyor. Ankara, enerji, madencilik, liman işletmeciliği ve savunma alanlarında birçok Afrika ülkesiyle stratejik iş birlikleri geliştiriyor.

Başta Somalia olmak üzere birçok ülkeyle savunma alanında yakın temas kuran Türkiye, kıtadaki diplomatik ağını da genişletmeye devam ediyor.

Türkiye’nin Afrika genelinde 40’ın üzerinde büyükelçiliği bulunurken, bu sayının ilerleyen dönemde daha da artırılması hedefleniyor. Ayrıca 20’den fazla Afrika ülkesiyle enerji ve madencilik alanında stratejik anlaşmalar imzalanmış durumda.

ERDOĞAN’IN AFRİKA DİPLOMASİSİ

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan, bugüne kadar 20’den fazla Afrika ülkesine resmi ziyaret gerçekleştiren ilk Türk lider olarak dikkat çekiyor.

Gerçekleştirilen ziyaretlerde devlet yetkilileri, iş insanları ve yatırımcılarla yapılan görüşmeler sonucunda Türkiye ile Afrika ülkeleri arasında çok sayıda ekonomik ve diplomatik anlaşmaya imza atıldı.

Forumun açılışında konuşan Erdoğan, Antalya’nın tarih, kültür ve diplomasi açısından taşıdığı öneme dikkat çekerek, dünyanın dört bir yanından gelen liderleri ve katılımcıları ağırlamaktan duyduğu memnuniyeti dile getirdi. 2021 yılında ilk kez düzenlenen ve kısa sürede küresel ölçekte dikkat çeken bir platform haline gelen Antalya Diplomasi Forumu’nun, bu yıl da yoğun katılımla gerçekleştiğini vurguladı.

Erdoğan konuşmasında, Orta Doğu’da son dönemde artan gerilimlere değinerek, özellikle İsrail’in politikalarının bölgedeki tansiyonu yükselttiğini söyledi. ABD ile İran arasında ilan edilen geçici ateşkese dikkat çeken Cumhurbaşkanı, bu fırsatın iyi değerlendirilmesi gerektiğini belirtti. Diplomasi ve diyalogun önemine vurgu yapan Erdoğan, anlaşmazlıkların çözümünde silahların değil müzakerelerin öne çıkması gerektiğini ifade etti.

Hürmüz Boğazı konusuna da değinen Erdoğan, bu stratejik geçidin uluslararası ticaret açısından hayati öneme sahip olduğunu söyledi. Hürmüz’ün bir kıyısının İran’a, diğer kıyısının ise Umman’a ait olduğunu hatırlatan Erdoğan, Körfez ülkelerinin açık denizlere erişiminin engellenmemesi gerektiğini dile getirdi. Ticaret gemilerinin güvenli geçişinin sağlanmasının uluslararası hukuk açısından temel bir gereklilik olduğunu vurguladı.

Cumhurbaşkanı ayrıca, bölgedeki enerji hatları ve alternatif güzergâh arayışlarının hız kazandığını belirterek, Türkiye’nin bu noktada “Kalkınma Yolu” gibi projelerle iş birliğine açık olduğunu ifade etti. Türkiye’nin enerji ve lojistik alanında önemli bir merkez olma hedefini sürdürdüğünü söyledi.

Konuşmasının bir bölümünde Kahramanmaraş’ta yaşanan silahlı saldırıya da değinen Erdoğan, hayatını kaybedenler için başsağlığı dileklerini iletti ve bu tür acıların bir daha yaşanmaması temennisinde bulundu.

Antalya Diplomasi Forumu’nun yalnızca bir müzakere platformu olmadığını belirten Erdoğan, bu organizasyonun aynı zamanda küresel sorunların ele alındığı bir düşünce ve istişare zemini olduğunu ifade etti. Diplomasinin artık sadece kriz çözme aracı olmaktan çıktığını, insanlığın ortak geleceğinin şekillendiği bir alan haline geldiğini söyledi.

Küresel sistemde yaşanan sorunlara da değinen Erdoğan, mevcut düzenin ciddi bir kriz içinde olduğunu dile getirdi. Güç dengelerindeki değişimlerin yanı sıra, daha derin bir “istikamet krizi” yaşandığını ifade eden Cumhurbaşkanı, uluslararası kurumların birçok konuda yetersiz kaldığını savundu. Özellikle Gazze’de yaşananlara dikkat çeken Erdoğan, sivil kayıpların ve insani dramın boyutlarına vurgu yaptı.

Gazze’de yaşananların yalnızca bir insani kriz olarak değerlendirilemeyeceğini belirten Erdoğan, bunun aynı zamanda küresel sistemin başarısızlığını ortaya koyduğunu söyledi. Uluslararası mekanizmaların sivilleri koruyamadığını ifade ederek, mevcut yapının ciddi bir meşruiyet sorunu yaşadığını dile getirdi.

Cumhur İttifakı ortağı Devlet Bahçeli’nin “barış tek kanatlı bir kuş değildir” sözünü hatırlatan Erdoğan, kalıcı çözüm için tarafların sabırlı ve uzlaşmacı olması gerektiğini belirtti.

Konuşmasında Ukrayna savaşına da değinen Erdoğan, bu savaşın yol açtığı yıkımdan duyduğu üzüntüyü dile getirdi. Türkiye’nin, tarafların istemesi halinde müzakere süreçlerine katkı sunmaya hazır olduğunu söyledi. Ayrıca Suriye’deki gelişmelere de değinerek, bu ülkede istikrarın sağlanmasının bölge açısından kritik önemde olduğunu ifade etti.

Genel çerçevede Erdoğan’ın konuşması, Türkiye’nin diplomasi merkezli dış politika yaklaşımını bir kez daha ortaya koyarken, küresel sistemde reform ihtiyacına yönelik güçlü mesajlar içerdi.

Barrack, konuşmasında Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ı “etkili bir lider” olarak tanımlarken, güçlü liderliklerin Orta Doğu’daki dönüşüm süreçlerinde belirleyici rol oynadığını ifade etti. Türkiye’nin askeri kapasitesi, nüfusu ve ekonomik yapısıyla sadece NATO içinde değil, bölgesel ölçekte de güçlü bir konumda bulunduğunu dile getiren Barrack, “Türkiye hafife alınacak bir ülke değil” sözleriyle dikkat çekti.

İsrail’e yönelik değerlendirmelerinde ise Binyamin Netanyahu’nun politikalarına değinen Barrack, özellikle 7 Ekim sonrası dönemde İsrail’in sınır ve uluslararası hatlara yaklaşımının değiştiğini savundu. Netanyahu’nun mevcut durumda sınırları ve geçmiş anlaşmaları dikkate almadığını ifade eden Barrack, bu durumun bölgedeki gerilimi artırdığını belirtti. İsrail’in, Suriye sınırındaki gelişmelerde Dürzileri koruma gerekçesiyle sınır ihlallerinde bulunduğunu ileri süren Barrack, iki taraf arasındaki güven eksikliğinin bu tür hareketleri tetiklediğini söyledi.

Suriye’nin ise bu süreçte daha temkinli bir tutum sergilediğini belirten ABD’li diplomat, Şam yönetiminin doğrudan çatışmaya girmemeyi tercih ederek daha “akılcı” bir yol izlediğini ifade etti. Barrack, Suriye’nin defalarca İsrail ile görüşmeye hazır olduğunu dile getirdiğini ve hatta normalleşme konusunda Lübnan’dan daha hızlı ilerleme sağlanabileceğini öne sürdü.

Orta Doğu’da askeri yöntemlerle kalıcı çözümler elde edilemeyeceğini vurgulayan Barrack, savaşların sadece yeni nesillerde düşmanlık duygularını beslediğini söyledi. İsrail’in 1948’den bu yana benimsediği güvenlik yaklaşımının bölgedeki genel eğilimlerle örtüşmediğini belirten Barrack, Lübnan örneğini vererek geçmişte yapılan ateşkes ve anlaşmaların kalıcı barış getirmediğini hatırlattı.

Türkiye’nin arabuluculuk rolüne de özel bir parantez açan Barrack, özellikle Gazze’de devam eden ateşkes ihlalleri bağlamında Ankara’nın sürece dahil edilmesinin önemli olabileceğini ifade etti. Türkiye’nin hem bölge ülkeleriyle hem de farklı aktörlerle konuşabilme kapasitesine sahip olduğunu belirten Barrack, bu özelliğin çatışmaların çözümünde kritik rol oynayabileceğini söyledi. Türkiye ve Katar’ın Hamas konusundaki tutumları nedeniyle geçmişte eleştirildiğini hatırlatan Barrack, bu yaklaşımın aslında iletişim kanallarını açık tutma açısından avantaj sağlayabileceğini dile getirdi.

ABD’nin Suriye politikasına da değinen Barrack, Washington yönetiminin son dönemde askeri varlığını azaltma yönünde önemli bir adım attığını açıkladı. ABD’nin Suriye’deki son askeri unsurlarını da geri çektiğini belirten Barrack, bunun son yüzyılda izlenen politikalardan farklı bir yaklaşım olduğunu söyledi. DEAŞ ile mücadelede önemli bir rol oynayan bölgelerden çekilmenin dikkat çekici olduğunu ifade eden Barrack, yeni dönemde daha farklı bir strateji benimsendiğini vurguladı.

Suriye’deki mevcut duruma ilişkin değerlendirmesinde ise Barrack, geçmişte iç çatışmalar, etnik gerilimler ve dış etkilerle istikrarsız bir yapı sergileyen ülkenin, bugün daha dengeli bir noktaya geldiğini savundu. Şam yönetiminin İsrail’e karşı askeri bir adım atmamasına dikkat çeken Barrack, Suriye liderliğinin açık şekilde çatışma istemediğini ve normalleşmeye hazır olduğunu defalarca dile getirdiğini belirtti.

ABD-Türkiye ilişkilerine de değinen Barrack, son dönemde iki ülke arasındaki ilişkilerde önemli bir ivme yakalandığını söyledi. Özellikle Cumhurbaşkanı Erdoğan ile ABD Başkanı Donald Trump arasındaki iletişimin bu süreçte etkili olduğunu ifade eden Barrack, savunma, ticaret ve diplomasi alanlarında ilerleme kaydedildiğini belirtti. S-400 meselesinin çözüme kavuşabileceğini ve Türkiye’nin yeniden F-35 programına dahil edilmesinin mümkün olabileceğini dile getirdi.

İsrail ile Lübnan arasında sağlanan ateşkese de değinen Barrack, bu adımın en önemli sonucunun “anlamsız ölümleri durdurmak” olduğunu söyledi. Ancak sürecin henüz tamamlanmadığını belirten Barrack, masada Hizbullah ve İran gibi önemli aktörlerin bulunmadığına dikkat çekti. Bu nedenle kalıcı çözüm için daha kapsamlı bir sürece ihtiyaç olduğunu vurguladı.

Genel değerlendirmesinde Barrack, Orta Doğu’da kalıcı barışın ancak kapsayıcı politikalar, ekonomik işbirliği ve güçlü diplomasi ile mümkün olabileceğini ifade etti. Türkiye’nin bu denklemde oynayacağı rolün ise giderek daha da önem kazandığını sözlerine ekledi.

Aziz Dağtekin Yazdı

MHP İstanbul Teşkilatları Feshedildi

Milliyetçi Hareket Partisi Genel Başkan Yardımcısı Semih Yalçın, sosyal medya platformu X üzerinden yaptığı açıklamada, alınan kararın parti tüzüğünün ilgili maddelerine uygun şekilde gerçekleştirildiğini ifade etti. Açıklamada, tüzüğün 52. ve 54. maddelerinin verdiği yetki çerçevesinde ve yine 34. maddeye dayanılarak İstanbul il teşkilatı ile 39 ilçe teşkilatının görevlerine son verildiği açıkça belirtildi.

Bu karar, MHP’nin İstanbul’daki tüm yerel teşkilat yapısını doğrudan etkileyen köklü bir değişim olarak değerlendiriliyor. İl başkanlığı dahil olmak üzere tüm yönetim kadrolarının yetkileri sona erdirildi.

Yeni Yapılanma Süreci Başlıyor

Fesih kararının ardından parti yönetiminin İstanbul’da yeni bir teşkilatlanma süreci başlatacağı öğrenildi. Bu kapsamda, mevcut yapı tamamen tasfiye edilerek yerine yeni kadroların oluşturulması planlanıyor. Parti kulislerinde bu adımın, saha çalışmalarını daha etkin hale getirmek ve teşkilat dinamizmini artırmak amacıyla atıldığı ifade ediliyor.

MHP’nin geçmiş dönemlerde de benzer kararlar alarak bazı il ve ilçe teşkilatlarını feshedip yeniden yapılandırdığı biliniyor. Özellikle Devlet Bahçeli liderliğinde son yıllarda teşkilat yapısının daha aktif ve güçlü hale getirilmesine yönelik adımların sıklaştığı görülüyor.

Feti Yıldız’dan Açıklama

Konuyla ilgili bir diğer açıklama da Feti Yıldız tarafından yapıldı. Yıldız, feshedilen teşkilatların yerine oluşturulacak kurucu yönetimlerin, parti tüzüğüne uygun şekilde görev yapacağını belirtti. Bu yönetimlerin, kendi kademelerinde yapılacak kongrelere kadar görevlerini sürdüreceği ifade edildi.

Bu açıklama, teşkilatlarda tamamen bir boşluk oluşmayacağını ve sürecin kontrollü bir şekilde yürütüleceğini ortaya koydu.

Volkan Yılmaz İstanbul İl Başkanı Olarak Atandı

Fesih kararının ardından İstanbul İl Başkanlığı görevine yeni bir isim getirildi. Semih Yalçın, yaptığı ikinci açıklamada, Volkan Yılmaz’ın İstanbul İl Başkanı olarak atandığını duyurdu. Bu atama, yeniden yapılanma sürecinin ilk somut adımı olarak değerlendiriliyor.

Yeni il başkanının, teşkilatın yeniden organize edilmesi ve sahadaki çalışmaların güçlendirilmesi konusunda önemli bir rol üstleneceği ifade ediliyor.

Son Dönemdeki Gelişmeler Dikkat Çekiyor

MHP’de son günlerde yaşanan gelişmeler bu kararı daha da dikkat çekici hale getirdi. Kısa süre önce İzzet Ulvi Yönter görevinden istifa etmişti. Bu gelişmenin ardından gözler parti yönetimine çevrilmişti.

Devlet Bahçeli ise yaptığı açıklamada, bu istifanın herhangi bir iç sorun ya da anlaşmazlıktan kaynaklanmadığını vurguladı. Bahçeli, Yönter’in akademik çalışmalara odaklanmak için görevinden ayrıldığını ifade ederek, parti içinde kırgınlık veya küskünlük olmadığının altını çizdi.

“Teşkilatları Diri Tutma” Stratejisi

MHP yönetimi, teşkilatların feshedilmesi ve yeniden yapılandırılması kararlarını genellikle “teşkilatları diri tutma” ve “sahadaki etkinliği artırma” stratejisinin bir parçası olarak değerlendiriyor. Bu kapsamda İstanbul gibi kritik bir şehirde alınan bu kararın, önümüzdeki dönemde partinin saha performansına nasıl yansıyacağı merak konusu.

İstanbul teşkilatlarında başlatılan bu kapsamlı değişimin, yalnızca yerel düzeyde değil, parti genelinde de yeni bir dönemin işareti olabileceği yorumları yapılıyor.

Aziz DAĞTEKİN Yazdı

Bu ülkenin damarlarında dolaşan bir virüs var. Adı, liyakat fukaralığı, yolsuzluk ve kamu kaynaklarını vampir gibi emen çürümüş bir yerel yönetim yapısı. Yıllardır kanayan bir yara olan belediyecilik ve muhtarlık sistemi, artık sadece bir kambur değil, Türkiye’nin geleceğini ipotek altına alan devasa bir enkaz haline gelmiştir. Gözümüzün önünde cereyan eden bu kepazeliğe daha ne kadar sessiz kalacağız?

Bahçeli’den anlamlı ziyaret

Ankara’da bulunan mezarlıkta gerçekleştirilen anma programında, MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli ve beraberindeki heyet, Alparslan Türkeş’in kabrini ziyaret etti. Heyette, MHP Genel Başkan Yardımcısı Semih Yalçın, MHP Genel Sekreteri İsmet Büyükataman ve MHP İstanbul Milletvekili Celal Adan da yer aldı.

Ziyaret sırasında Türkeş’in hatırası yad edilirken, parti yöneticileri ve katılımcılar merhum lider için dua etti. Törende duygusal anlar yaşanırken, ülkücü hareketin önemli isimlerinden biri olan Türkeş’in siyasi mirası bir kez daha vurgulandı.

Kabri başında dualar edildi

Heyet, kabir başında Kur’an-ı Kerim tilaveti ve dualarla anma gerçekleştirdi. Yapılan duaların ardından, önce Devlet Bahçeli daha sonra ise beraberindeki isimler mezara gül bıraktı. Bu sembolik hareket, Türkeş’e duyulan saygının bir göstergesi olarak değerlendirildi.

Törenin devamında geleneksel olarak mezara su dökülmesi de ihmal edilmedi. Katılımcılar, bu ritüellerle birlikte merhum lideri anarken, onun fikirlerinin ve ideallerinin yaşatılmaya devam edeceği mesajını verdi.

Ülkücü hareketin lideri

Alparslan Türkeş, Türk siyasetinde milliyetçi düşüncenin kurumsallaşmasında önemli rol oynayan isimlerden biri olarak kabul ediliyor. “Başbuğ” unvanıyla anılan Türkeş, özellikle ülkücü hareketin şekillenmesinde ve yaygınlaşmasında etkili oldu.

1917 yılında Lefkoşa’da dünyaya gelen Türkeş, köken olarak Kayseri’ye dayanan bir aileye mensuptu. Ailesi, Kıbrıs’ın İngiliz yönetimi altında olduğu dönemde Türkiye’ye göç ederek İstanbul’a yerleşti.

Askeri kariyerden siyasete

Türkeş’in kariyerinin ilk yılları askerlik üzerine şekillendi. 1948 yılında girdiği sınavı kazanarak Amerika’ya gönderilen Türkeş, burada harp akademisinde eğitim aldı. Eğitim sürecinin ardından Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde çeşitli görevlerde bulunan Türkeş, NATO görevleri kapsamında yurt dışında da bulundu.

1950’li yıllarda Washington’da görev yapan Türkeş, aynı dönemde uluslararası ekonomi alanında da eğitim aldı. Almanya’da nükleer ve atom alanında eğitim görmesi, onun askeri kariyerinde farklı bir uzmanlık kazanmasını sağladı.

27 Mayıs ve siyasi yükseliş

Türkeş’in adı, 27 Mayıs Darbesi ile birlikte Türkiye genelinde daha geniş kitleler tarafından duyuldu. Darbe sürecinde aktif rol alan isimlerden biri olan Türkeş, bildiriyi radyodan okuyan kişi olarak hafızalara kazındı.

Bu gelişmenin ardından siyasi hayatı hız kazanan Türkeş, 1960’lı yıllarda aktif olarak siyasete yöneldi. Cumhuriyetçi Köylü Millet Partisi’ne katılarak kısa sürede partide etkili bir konuma yükseldi.

MHP’nin kuruluş süreci

1965 yılında partinin genel başkanlığına seçilen Türkeş, milliyetçi ideolojiyi siyasi bir çatı altında toplama hedefi doğrultusunda önemli adımlar attı. 1969 yılında Adana’da düzenlenen kongrede partinin adı Milliyetçi Hareket Partisi olarak değiştirildi.

Bu süreçte Türkeş’in ortaya koyduğu “9 Işık” doktrini, partinin ideolojik temelini oluşturdu. Bu doktrin, milliyetçi hareketin düşünsel çerçevesini belirleyen önemli bir referans noktası olarak kabul edildi.

Vefatı ve ardından

Alparslan Türkeş, 4 Nisan 1997 tarihinde Ankara’da geçirdiği kalp krizi sonucu hayatını kaybetti. Cenazesi, Türkiye’nin dört bir yanından gelen yüz binlerce kişinin katılımıyla toprağa verildi. Bu büyük katılım, Türkeş’in toplum üzerindeki etkisini ve siyasi ağırlığını gözler önüne serdi.

Aradan geçen yıllara rağmen Türkeş’in adı ve fikirleri, özellikle milliyetçi çevrelerde güçlü bir şekilde anılmaya devam ediyor. Her yıl düzenlenen anma programları, onun mirasının yaşatıldığını gösteriyor.

Anma törenlerinin önemi

Bu tür anma törenleri, yalnızca bir lideri hatırlamakla kalmayıp aynı zamanda siyasi ve ideolojik bir geleneğin devamlılığını da simgeliyor. Devlet Bahçeli ve MHP yönetiminin katılımıyla gerçekleştirilen bu ziyaret, Türkeş’in Türk siyasetindeki yerinin hâlâ güçlü olduğunu ortaya koyuyor.

Türk milletinin çetin zamanlarında; sarsılmaz bir irade, tavizsiz bir inanç ve adanmış bir ömürle öne çıkan Alparslan Türkeş, vefatının yıl dönümünde yalnızca hatırlanan bir isim değil; hâlâ yaşayan bir dava, hâlâ yön veren bir irade olarak karşımızda durmaktadır.

O, sadece bir siyasi lider değildi. O, Türk milliyetçiliğini kuru bir fikir olmaktan çıkarıp hayatın tam ortasına taşıyan; onu aksiyona, mücadeleye ve karaktere dönüştüren bir fikir mimarıydı. Milletin derin hafızasına, ruh köküne seslenen bir meşalenin taşıyıcısıydı. Onun adı; zor zamanlarda geri adım atmayanların, bedel ödemekten çekinmeyenlerin ve “önce millet” diyenlerin adıyla birlikte anılır.

Bugün geriye dönüp baktığımızda açıkça görüyoruz ki, Başbuğ’un mirası yalnızca bir ideoloji değil; bir duruş meselesidir. Dik duruşun, ahlaklı mücadelenin ve sarsılmaz bir inancın ete kemiğe bürünmüş halidir. Bu miras; dillerde kalan bir söylem değil, yüreklerde taşınan bir emanettir.

Ve o emanet hâlâ yaşıyor.

Türk gençliğinin yüreğinde bir kıvılcım, yarının Türkiye’sinde bir istikbal ülküsü olarak varlığını sürdürmektedir. Çünkü bu dava, zamana teslim olanlardan değil; zamanı şekillendiren iradelerden doğmuştur.

Başbuğ’un ortaya koyduğu “Dokuz Işık” doktrini, milliyetçiliği sistemli bir dünya görüşüne dönüştürmüş; ahlakçılıktan ilimciliğe, toplumculuktan teknik gelişmeye kadar uzanan geniş bir çerçevede Türk milletinin kalkınmasını hedeflemiştir. Bu yönüyle o, sadece bir lider değil; geleceği tasarlayan bir düşünce adamıdır.

Onun en büyük eserlerinden biri ise hiç şüphesiz gençliktir.

“Evlatlarım” diye hitap ettiği Türk gençliğini; milli ve manevi değerlerle donanmış, ilim ve irfan sahibi bireyler olarak yetiştirmeyi bir dava haline getirmiştir. Onun anlayışında gençlik, yalnızca geleceğin teminatı değil; aynı zamanda bugünün sorumluluğunu taşıyan bir iradedir. Aşıladığı Türk-İslam ülküsü ise, milliyetçiliği yüksek bir ahlak ve fazilet anlayışıyla bütünleştiren bir yaşam biçimi sunmuştur.

Başbuğ’un vizyonu Türkiye sınırlarını aşan bir derinliğe de sahiptir.

“Esir Türkler” davasını gündeme taşıyarak Türk dünyasının birliği ve bağımsızlığı için verdiği mücadele, onun ne kadar geniş bir ufka sahip olduğunu göstermektedir. Bugün Türk dünyasında atılan her birlik adımında, onun yıllar önce kurduğu hayalin izleri görülmektedir.

Başbuğ’u anlamak; onu sadece anmakla mümkün değildir.

Onu anlamak; onun gibi düşünmek, onun gibi inanmak ve onun gibi sorumluluk almaktır. Bu emaneti taşımak; sözle değil tavırla, söylemle değil duruşla mümkündür. Çünkü bu dava, yalnızca hatıralarla yaşatılacak bir geçmiş değil; geleceği inşa edecek bir iradedir.

Nitekim bu bağlılık, gönüllerden kopan şu dizelerde yankı bulur:

Türk eşine, Türk eşine
Kıyar mı hiç Türk eşine
Bütün dünya kurban olsun
Türk’ün Başbuğ Türkeş’ine
Ülküdaşlar dua etsin
Türk’ün Başbuğ Türkeş’ine.

Bu dizeler bir övgü değil; bir inancın, bir sadakatin ve bir davaya adanmışlığın ifadesidir.

Bugün, Başbuğ’un aziz hatırası önünde saygıyla eğilirken aslında kendimize şu soruyu sormalıyız:
Onun emanetine ne kadar sahip çıkıyoruz?

Cevap; sözlerimizde değil, hayatımızın her anında saklıdır.

Çünkü bu dava yarım bırakılacak bir hikâye değildir.
Ve bu yürüyüş, sadece geçmişin hatırasına değil; geleceğin inşasına adanmıştır.

Ruhu şad, mekânı cennet olsun.
Davası davamız, yolu yolumuzdur.

28 Şubat’ta ABD ve İsrail’in İran’a yönelik geniş çaplı hava operasyonlarıyla başlayan çatışmalar bir ayı geride bırakırken, bölgede tansiyon yüksek seyretmeye devam ediyor. Bu süreçte karşılıklı saldırılar sürerken, Hürmüz Boğazı’nda gemi trafiğinin aksaması ve petrol fiyatlarındaki yükseliş küresel etkiler yarattı.

4’lü Dışişleri Bakanları Toplantısı

Diplomatik çözüm arayışları kapsamında düzenlenen toplantıya Türkiye’nin yanı sıra Suudi Arabistan ve Mısır da katıldı. İki gün sürecek görüşmelerde, bölgesel gerilimin düşürülmesi, ateşkes ihtimali ve taraflar arasında doğrudan diyalog kurulması ele alınıyor.

Toplantıya ayrıca Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan ve Mısır Dışişleri Bakanı Badr Abdelatty da katıldı.

15 Maddelik Barış Teklifi

Bölgedeki çatışmaların daha geniş bir alana yayılmasını önlemek amacıyla Pakistan, arabuluculuk rolünü güçlendirdi. Bu kapsamda ABD’nin İran’a ilettiği; nükleer programın sınırlandırılması, füze kapasitesinin kısıtlanması ve bölgedeki vekil unsurlara desteğin kesilmesini içeren 15 maddelik teklif Tahran’a iletildi.

Şahbaz Şerif’in, Mesud Pezeşkiyan ile yaptığı görüşmede de diplomatik çabalar ele alınırken, İran’ın arabuluculuk girişimlerine olumlu yaklaştığı ifade edildi.

Hürmüz Boğazı İçin Konsorsiyum İhtimali

Diplomatik kaynaklara göre, Türkiye, Mısır ve Suudi Arabistan’ın Hürmüz Boğazı üzerinden enerji akışını güvence altına almak amacıyla bir konsorsiyum kurabileceği de gündemde. Bu girişimin, gemi trafiğinin güvenliğini sağlayarak gerilimi azaltabilecek bir adım olabileceği değerlendiriliyor.

Türkiye’nin Aktif Diplomasi Trafiği

Recep Tayyip Erdoğan liderliğinde Türkiye, savaşın başından bu yana ateşkes ve diplomasi çağrılarını sürdürüyor. Erdoğan, çatışmaların büyümeden durdurulması gerektiğini vurgularken, Türkiye’nin barış sürecine katkı sunmaya hazır olduğunu ifade etti.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın; ABD, Katar, Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt ve Avrupa Komisyonu Başkanı Ursula von der Leyen ile yaptığı görüşmelerde de diplomasi ve müzakere vurgusu öne çıktı.

Dışişleri Bakanı Hakan Fidan da Türkiye’nin tüm taraflarla temas halinde olduğunu belirterek, bölgesel istikrarın korunmasının önemine dikkat çekti.

 Barış İçin Kritik Süreç

Savaşın 30. gününe girilirken sahada çatışmalar sürse de diplomatik kanalların açık kalması umut verici bir gelişme olarak değerlendiriliyor. Türkiye’nin daha önce farklı krizlerde üstlendiği arabuluculuk rolü, bu süreçte de dikkat çekiyor.

Uzmanlara göre, Pakistan öncülüğünde yürütülen bu çok taraflı görüşmeler, ateşkesin sağlanması açısından kritik bir fırsat olabilir. Artan insani ve ekonomik maliyetler, tarafları diplomasiye yönelten en önemli etkenler arasında gösteriliyor.