Cumhurbaşkanı Erdoğan, sosyal medya platformu X üzerinden yaptığı değerlendirmede, 28 Şubat’tan bu yana bölgeyi derinden etkileyen çatışmaların ardından ilan edilen ateşkesin olumlu bir adım olduğunu ifade etti. Ancak Erdoğan, bu tür anlaşmaların yalnızca kağıt üzerinde kalmaması gerektiğini vurgulayarak, “Tahrik ve sabotajlara fırsat verilmeden ateşkesin sahada tam anlamıyla uygulanmasını temenni ediyoruz” sözleriyle sürecin hassasiyetine dikkat çekti.

Türkiye’nin uzun süredir bölgede barış ve istikrarın sağlanmasına yönelik çaba sarf ettiğini belirten Erdoğan, diplomasi trafiğinin önemine de değindi. Bu süreçte Dışişleri Bakanı Hakan Fidan’ın yürüttüğü temasların, taraflar arasında diyalog kanallarının açık tutulmasına katkı sağladığı ifade edildi. Ankara yönetimi, çatışmalar boyunca hem ABD hem de İran tarafına itidal çağrısı yaparak gerilimin daha fazla tırmanmaması için girişimlerde bulunmuştu.

Cumhurbaşkanı Erdoğan açıklamasında, ateşkese giden süreçte katkı sunan tüm aktörlere teşekkür ederek özellikle Pakistan’ın rolüne dikkat çekti. Bölgedeki dost ve müttefik ülkelerin diplomatik katkılarının önemine vurgu yapan Erdoğan, bu tür girişimlerin kalıcı barış için zemin hazırladığını belirtti. Ayrıca, yıllardır savaş ve krizlerle anılan coğrafyada artık huzur ve istikrarın hâkim olması gerektiğini ifade etti.

Türkiye’nin dış politika yaklaşımında barışın temel önceliklerden biri olduğunu yineleyen Erdoğan, ülkenin hem bölgesel hem de küresel ölçekte barışın sesi olmaya devam edeceğini söyledi. Ankara’nın bu doğrultuda diplomatik girişimlerini sürdüreceği ve gerilimlerin çözümünde aktif rol oynamaya devam edeceği mesajı verildi.

Öte yandan, ateşkes süreciyle ilgili dikkat çeken bir diğer gelişme ise İran tarafından ortaya konulan talepler oldu. Tahran yönetiminin, ABD ile yürütülen müzakerelerde kendi şartlarını içeren kapsamlı bir liste sunduğu belirtildi. Bu kapsamda İran’ın öne çıkardığı maddeler, bölgedeki askeri dengelerden ekonomik yaptırımlara kadar geniş bir alanı kapsıyor.

İran’ın sunduğu şartlar arasında Hürmüz Boğazı’ndan geçişlerin kendi silahlı kuvvetleriyle koordinasyon içinde gerçekleştirilmesi, bölgedeki “direniş ekseni”ne yönelik operasyonların sona erdirilmesi ve ABD’nin bölgedeki askeri varlığını tamamen çekmesi gibi kritik başlıklar yer aldı. Ayrıca İran, kendisine yönelik tüm yaptırımların kaldırılmasını ve savaş sürecinde uğradığı zararların tazmin edilmesini talep etti.

Bununla birlikte Tahran yönetimi, uluslararası alanda kendisine yönelik alınmış bazı kararların da iptal edilmesini istedi. Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi ile Uluslararası Atom Enerjisi Ajansı kararlarının sona erdirilmesi ve İran’a ait yurt dışındaki mali varlıkların serbest bırakılması da talepler arasında bulunuyor. İran, bu maddelerin uluslararası bağlayıcılığa sahip bir BM Güvenlik Konseyi kararıyla garanti altına alınmasını şart koşuyor.

Tüm bu gelişmeler, ateşkesin kalıcılığı konusunda soru işaretlerini de beraberinde getiriyor. Uzmanlar, taraflar arasındaki derin görüş ayrılıklarının devam ettiğine dikkat çekerek, sürecin kırılgan yapısına işaret ediyor. Ancak yine de ateşkesin sağlanmış olması, bölgedeki insani durumun iyileşmesi ve diplomatik çözüm yollarının güçlenmesi açısından önemli bir fırsat olarak değerlendiriliyor.

Sonuç olarak, ABD ile İran arasında sağlanan ateşkes, Orta Doğu’da yeni bir dönemin kapısını aralayabilir. Türkiye ise bu süreçte barıştan yana tutumunu sürdürerek, diplomasi ve diyalog çağrılarını yinelemeye devam ediyor. Önümüzdeki günlerde ateşkesin sahadaki yansımaları ve tarafların atacağı adımlar, bölgenin geleceği açısından belirleyici olacak.

MHP Lideri Devlet Bahçeli, partisinin grup toplantısında konuştu. Sözlerine ABD-İsrail ve İran arasında süren çatışmalarla başlayan Bahçeli, akabinde sözü Terörsüz Türkiye’ye getirdi.  Bir kez daha Terörsüz Türkiye’nin önemine dikkati çeken Bahçeli, yasal düzenlemeleri de gündemine aldı. Terörsüz Türkiye milli birlik ve kardeşlik projesidir. Gerekli yasal düzenlemeler için uygun iklim oluşmuştur.

TERÖRSÜZ TÜRKİYE’YE DAİR

Kimse yanlış hesap yapmasın, tahriklere meyil etmesin, terörsüz Türkiye’yi sabote etmeye kalkmasın. Kardeşlik yeşerirken bölücü emellere heves edilmesin.” diyen Bahçeli, açıklamasında şöyle dedi:

“Değerli milletvekilleri, milli birlik ve beraberliğin tesisi ortak değerler ve geçmiş üzerinde inşa edilen bir millet anlayışıyla ve müşterek bir gelecek yürüyüşüyle mümkün olabilecektir. Aramızdaki sevgi ve muhabbeti diri tutarak, kardeşlik bağlarımızı güçlendirerek ortak gelecek hedefiyle vatanımız üzerinde ay yıldızlı bayrağımızın gölgesinde bir ve beraber olduğumuz müddetçe aşamayacağımız hiçbir engel, üstesinden gelemeyeceğimiz hiçbir zorluk yoktur. Birlik ve beraberliğimiz vatan sevgisinde tezahür etmekte, bağımsızlığımızın sembolü ay yıldızlı al bayrağımız dalgalandığı her yerde vücut bulmaktadır. ‘Korkma’ diye başlayan İstiklal Marşımız ise zulme ve zalime geçit vermemektedir.

“TOPLUMSAL MUTABAKAT ZEMİNİ ORTAYA ÇIKMIŞTIR”

Terörsüz Türkiye süreci, Türkiye’de huzur ve barış ortamını kalıcı kılarken aynı zamanda bölgesel istikrara da katkı sağlamayı hedeflemektedir.Terörsüz Türkiye, milli birlik ve kardeşlik projesidir. Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde kurulan ve önemli bir görev ifade eden Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu çalışmalarını tamamlamış, ortak komisyon raporu kabul edilmiş ve bir toplumsal mutabakat zemini ortaya çıkmıştır.”

“İÇERİSİNE GİRDİĞİMİZ BU YÜZYIL SAVAŞLARLA İLERLİYOR”

Bir yanda tarifsiz zenginlik ve doyumsuzluğun yarattığı sapkınlık, diğer yanda açlıktan ölen çocuklar ve sefaletin gölgesinde var olma mücadelesi veren masumlar bulunmaktadır.

Her ne kadar 21. yüzyılın demokrasinin yaygınlaşması, hukukun üstünlüğünün hakim kılınması, temel hak ve özgürlüklerin güvence altına alınması ve insanlığın ortak refahı ile mutluluğu açısından fırsatlar sunması beklense de ikinci çeyreğine girdiğimiz bu yüzyıl, uluslararası terörizm, göç, etnik çatışmalar, iç karışıklıklar, savaşlar, uluslararası hukuka aykırı çifte standartlar, açlık ve yoksulluk, zengin ülkeler ile fakir ülkeler arasında büyüyen uçurum ve çevresel felaketler gibi sorunlarla ilerlemektedir.

“AKTÖRLER DEĞİŞİYOR, AMAÇLAR DEĞİŞMİYOR”

Emperyalist güçler, insani duyarlılıkları ve uluslararası kuralları yok sayarak ya da ortadan kaldırarak kendi imtiyaz ağlarını genişletme çabası içindedir.

Teknolojik ve ekonomik hakimiyetin sağladığı üstünlükle hedef alınan ülkelerde etnik ve dini unsurlar, istikrarsızlaştırmanın en önemli araçları ya da iş birliği aktörleri olarak kullanılmaktadır. Maalesef bu gelişmeler, Müslüman coğrafyaların adeta kaderi haline gelmiştir.

Bölgemizde yaratılan nobranlığın, barbarlığın ve emperyalist heves ile emellerin önemli sebeplerinden biri de bundan yüz yıl önce kurgulanan, haritaların emperyalist masalarda çizildiği ve mazlum halkların sömürgeci canilere meze yapılmak istendiği Sykes-Picot düzeninin revize edilerek yeniden bölgemizde ve dünyada hakim kılınması arzusudur.

Aktörler ve araçlar değişse de taraflar ve emeller hiç değişmemektedir. Bir tarafta bugünün sömürgecileri ve emperyalistler, diğer tarafta mazlumlar ve mahzunlar bulunmaktadır.

Yeniden kurgulanan Sykes-Picot düzeninde ideolojik saplantıların ve teolojik sapkınlıkların iktidar olduğu İsrail’in İslam topraklarını işgal ve sömürme planı vardır.

Etnik, dini ve mezhepsel olarak binbir parçaya bölünmüş, istikrarsız, güvensiz, marjinalize edilmiş ve terörize edilmiş gruplarla çatışma ve kaosun egemen olduğu bir bölge hedeflenmektedir. Peygamber Efendimiz (s.a.v) bir Hadis-i Şeriflerinde “Öyle insanlar vardır ki adeta hayrın anahtarları, şerrin kilitleri gibidir” buyurmuşlardır.

Öyleleri de vardır ki şerrin anahtarları, hayrın kilitleri gibidir. Bugün yaşadığımız Siyonist barbarlık, ABD ve İsrail ortak yapımı hukuksuzluğun, zulmün ve kötülüğün adeta şerrin anahtarıdır.

İsrail, Gazze başta olmak üzere İran ve Lübnan üzerinde izlediği saldırgan politikalarla bölgeyi adeta cehenneme çevirmiş ve huzur umudunun sönmesine neden olmuştur.

Açıkça görülmektedir ki İsrail, hem bölgenin hem de dünyanın huzur ve istikrarı için ciddi bir tehlike ve tehdittir. ABD’nin Orta Doğu politikasının İsrail tarafından esir alındığı algısı Batı ve Amerika halkında büyük tepkiye ve öfkeye neden olmaktadır.

İsrail’in katliam politikaları, Yahudilerin dünya genelinde nasıl algılanacağına dair oldukça kötü ve köklü bir değişimin zeminini hazırlamıştır.

“DEĞİŞMESİ GEREKEN REJİM İSRAİL’DEDİR”

Daha önce de ifade edildiği gibi dünya Yahudilerinin İsrail’in bu halinin sürdürülemez olduğunu ve Yahudiliğe zarar verdiğini görmesi ve bunu insanlığa ilan etmesi gerekmektedir. Bize göre İsrail antisemitizmi üreten yeni bir araç haline gelmiştir ve bu sapkınlıktan arındırılması dünya Yahudiliği için de oldukça önemli ve kaçınılmazdır.

Artık İsrail’in Netanyahu’ya mahkum ve mecbur olmadığının, Netanyahu’nun politika ve yaklaşımlarının Yahudiliği temsil etmediğinin yüksek sesle haykırılması zamanı gelmiştir. Orta Doğu’da bir rejim değişecekse bu İsrail olmalıdır.

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Trump’ın kendi ülkesi dahil birçok ülkedeki savaş karşıtı protestoları dikkate alarak Netanyahu’yu ve İsrail’i sınırlandırması zorunluluk halini almıştır. “Savaşları bitireceğim” diyerek iktidara gelen Trump, bu savaşla kapanmayacak bir yara ve tamiri zor bir yıkım meydana getirmiştir.

“SAHTE ZAFER İLANIYLA SAVAŞI BİTİRMEYE ÇALIŞIYORLAR”

Trump, 340 milyonluk Amerika Birleşik Devletleri’ni 10 milyonluk İsrail’in kan emici Başbakanı Netanyahu’nun kuyruğuna takmış ve tüm bölgeyi felakete sürüklemiştir. Şimdi de savaşı sahte bir zafer ilanıyla bitirmenin arayışı içindedir.

Böyle bir Amerika’nın büyük Amerika olamayacağı açıktır. Böyle bir Amerika’nın dünya barışı, düzeni, istikrarı ve refahı vadetmediği ortadadır. Ortaya çıkan bu çarpık düzenin sahiplerinin yaşattıklarını bir gün mutlaka kendilerinin de yaşayacakları beklenen bir durumdur.

“ZAMAN İRAN HALKININ YANINDA DURMA ZAMANIDIR”

Tüm bu cüretkar ve hesapsız saldırılar sürerken Türkiye olarak ayağımızı sağlam Anadolu’ya bastığımızı, gözümüzün ve kulağımızın ise Tebriz’de, Urumiye’de, Hemedan’da, Kerkük’te, Musul’da ve Erbil’de olduğunu dost, düşman bilmelidir.

Bizim için sadece bir komşu değil, din ve dil kardeşlerimizin ülkesidir. Tuğrul Bey’in Selçuklusu, Uzun Hasan’ın Akkoyunlusu, Nadir Şah’ın Afşarlısı, Şah İsmail’in Safevisi, İran bizim için Halaç’tır, Türkmen’dir, Kaşkay’dır.

Türk’üyle, Fars’ıyla, Kürt’üyle ve Arap’ıyla kardeştir. Zaman, geçmişte yapılan yanlışlıkları, komşuluk ve kardeşlik hukukuna uymayan davranışları ve kendi içindeki hak mahrumiyetlerini bir kenara bırakıp bu ahlaksız saldırı karşısında haktan ve hukuktan yana olmak ve Siyonist zalimliğe karşı İran halkının yanında durma zamanıdır.

“TÜRK MİLLETİ HER ZAMAN ZALİME KARŞI MAZLUMUN YANINDA OLMUŞTUR”

Çocukları öldüren, Gazze’yi on binlerce bombayla ve füzeyle yok eden, Kudüs’te mukaddeslere el süren, Lübnan’ı tarumar eden ve İslam ülkelerini birbirine düşüren bu şer ve fesat ittifakının karşısında durmak için insan olmak yeterlidir. Kaldı ki Türk milleti her zaman zalime karşı mazlumun yanında olmuştur. Savaşın uzamaması ve bir an önce ateşkesin sağlanması şüphesiz ki dünyanın geleceği için acil bir ihtiyaçtır.

Ancak üzülerek ifade etmek gerekir ki savaşın yaygınlaşması petrol, doğalgaz ve bunların türev ürünleriyle gıda fiyatlarında artışa, Körfez’deki Arap coğrafyasından göçe, Lübnan’da geri döndürülemez bir yıkıma ve mahvolmaya, Kızıldeniz’de çatışmaya ve Babülmendep Boğazı’nın kapanmasına, Irak’ın yeni bir belirsizlik ve çatışma sürecine girmesine, İsrail’in tüm dünyadaki Yahudilerin hayatını riske atmasına ve Yahudi karşıtlığının yükselmesine ve radikalizmin köklerinin güçlenmesine sebep olacaktır.

Bunun için diyorum ki dünya haksız ve hukuksuz saldırganlığın bedelinin ödenmediği bir yer olarak kalmamalıdır. Bebek, çocuk, kadın ve yaşlı demeden yapılan katliamların cezasız kaldığı bir dünya olmamalıdır.

Dünya, rafinerilerin, gaz yataklarının, petrol üretim sahalarının ve elektrik santrallerinin vurulup çevre felaketlerine yol açanların serbestçe dolaşabildiği bir yere dönüşmemelidir. İnsan hak ve hürriyetlerine, emeğe, alın terine, gözyaşına, adalet ve eşitlik arayışına sırt çevirenlerin insafına asla terk edilmemelidir.

“DÜNYA, TÜRKİYE’NİN ÇABALARINA SES VERMELİ”

Dünya, Türkiye’nin samimiyetle yürüttüğü diplomatik çabalara ses vermeli ve savaşa karşı ortak bir tavır geliştirme basiretini göstermelidir. Dünyanın mazlum ülkeleri ve yardım eli bekleyen insanlık umut aramaktadır. Bu nedenle Milliyetçi Hareket Partisi ve Cumhur İttifakı olarak milletimizin huzur ve refahını, sağlam ve egemenlik haklarımızı koruma sorumluluğumuzla birlikte İslam toplumlarına, Türk dünyasına ve bütün insanlığa adalet, ahlak ve akıl üçgeninde şekillenecek, ihmal edemeyeceğimiz sorumluluklarımız vardır.”

1522…
Akdeniz’in kalbi sayılan Rodos, Kanuni Sultan Süleyman’ın emriyle fethedildi. 70 bin şehidin kanıyla. Sadece bir ada değil, Doğu Akdeniz’in kilidi alındı. Ardından 12 Ada… Osmanlı, Adalar Denizi’nin (Ege’nin) tartışmasız hâkimi oldu.

Tam 401 yıl…

Dile kolay. Dört asır boyunca bu adalar Osmanlı mülküydü. Deniz güvenliydi. Ticaret emniyetteydi. Farklı dinler, farklı milletler aynı sancak altında huzur buluyordu.

Sonra ne oldu?

BİR İMPARATORLUĞUN GERİ ÇEKİLİŞİ

1912…
Trablusgarp Savaşı sırasında İtalya fırsatı gördü. Osmanlı Balkan cephesinde sıkışmıştı. Uşi Antlaşması ile adalar “geçici” olarak bırakıldı.

Geçici…

Tarihin en ağır kelimelerinden biridir bu. Çünkü geçici diye başlayan birçok şey kalıcı oldu.  Ardından Birinci Dünya Savaşı. İtalya saf değiştirdi. Fiilî işgal hukuki zemine dönüştü.
1923’te Lozan Antlaşması masasında Rodos ve 12 Ada talep dahi edilmeden İtalya’ya bırakıldı. Bir hak savunulmadan kaybedildi.

KAÇIRILAN FIRSATLAR

İkinci Dünya Savaşı’nda adalar bu kez Alman işgaline girdi. Savaşın sonuna doğru Almanya’nın Türkiye’ye adaları teklif ettiği bilinir. Kabul edilmedi.

1946 Paris Konferansı… Türkiye davetliydi. “Savaşa aktif katılmadık” gerekçesiyle masaya güçlü bir talep konulmadı. Ve sonuçta 1947’de adalar savaş tazminatı olarak Yunanistan’a verildi. Yunanistan, tarihinde hiç sahip olmadığı bu coğrafyayı tek kurşun atmadan devraldı.

OSMANLI: ÜÇ KITANIN DENGESİ

Osmanlı bir “kara devleti” değildi.
Osmanlı bir deniz medeniyetiydi.

Balkanlar’da düzen vardı.
Ortadoğu’da istikrar vardı.
Kuzey Afrika’da denge vardı.

Adalar Denizi bir gerilim hattı değil, bir ticaret yolu idi.
Akdeniz bir çatışma sahası değil, bir medeniyet havzasıydı.

Bugün bölgemize bakın:

Ege’de sürekli kriz,

Doğu Akdeniz’de enerji gerilimi,

Balkanlar’da kırılgan yapı,

Ortadoğu’da bitmeyen savaşlar…

Bu coğrafyada boşluk kabul edilmez. Osmanlı çekildiğinde oluşan boşluk, dış müdahalelerle dolduruldu.

OSMANLISIZLIK SENDROMU

Bugün kimse yüksek sesle söylemiyor ama gerçek şu:  Üç kıta Osmanlı dönemini mumla arıyor.

Çünkü Osmanlı;

mezhebi çatışmayı yönetebiliyordu,

deniz ticaretini kontrol edebiliyordu,

büyük güçler arasında denge kurabiliyordu.

Osmanlı’nın olmadığı yerde küresel güçler var.
Vekâlet savaşları var.
Suni sınırlar var. Osmanlı çekildiğinde barış çekildi.

RODOS VE 12 ADA, SADECE ADA DEĞİL, STRATEJİ

Rodos ve 12 Ada, Türkiye kıyılarına birkaç kilometre mesafede.
Bu adalar sadece kara parçası değildir:

Deniz yetki alanıdır.

Hava sahasıdır.

Enerji koridorudur.

Jeopolitik gözdür.

Osmanlı döneminde bu adalar Anadolu’nun doğal uzantısıydı.
Bugün ise Anadolu’ya çevrilmiş ileri karakollar hâline gelmiştir. Tarih, ihmali affetmez.

İÇERDEN VE DIŞARDAN KUŞATMA

Osmanlı sadece dış savaşlarla yıkılmadı.
İçeride fikir ayrılıkları, ekonomik zayıflıklar, isyanlar…
Dışarıda emperyal planlar, borç kıskacı, diplomatik tuzaklar…

Üç kıtadan çekiliş bir günde olmadı.  Adım adım, masa başında ve cephede oldu. Rodos ve 12 Ada bu çekilişin sembolüdür.

Bir imparatorluk çöktüğünde sadece toprak kaybetmez.
Denge kaybolur.
Adalet kaybolur.
Güç boşluğu doğar.

Bugün bölgemizde çıkan her savaşın arka planında o boşluk var. Osmanlı sonrası kurulan kırılgan düzen, kalıcı barış üretemedi. Rodos ve 12 Ada meselesi bir nostalji değil; bir jeopolitik hafıza meselesidir. Tarihi hatırlamak, hamaset için değil; geleceği doğru kurmak içindir.

Ve unutmayalım!

Denize sırtını dönen milletler, kıyılarını da kaybeder.

BAKAN FİDAN’DAN BÖLGESEL İSTİŞARELER

Diplomatik kaynaklardan edinilen bilgilere göre, Dışişleri Bakanı Hakan Fidan; Mısır Dışişleri Bakanı Bedir Abdulati, Suudi Arabistan Dışişleri Bakanı Faysal bin Ferhan Al Suud ve Ürdün Dışişleri Bakanı Ayman Safadi ile telefonla görüştü.

Yapılan temaslarda, Somali’deki son gelişmeler ile birlikte Gazze’de devam eden insani ve siyasi durum ele alındı.

ABD İLE DE SOMALİ GÖRÜŞMESİ

Bakan Fidan, İsrail’in Somaliland’a ilişkin attığı adımların bölgesel etkilerini değerlendirmek üzere ABD’nin Afrika Kıdemli Danışmanı Massad Boulos ile de bir telefon görüşmesi gerçekleştirdi. Görüşmede Somali’nin toprak bütünlüğü ve bölgesel istikrar konuları üzerinde duruldu.

İSRAİL SOMALİLAND’I TANIYAN İLK ÜLKE OLMUŞTU

İsrail, Somali’den 1991 yılında tek taraflı bağımsızlık ilan eden Somaliland’ı resmen tanıdığını açıklamış, bu kararla Somaliland’ı ülke olarak tanıyan ilk devlet olmuştu. Söz konusu adım, Somali’nin egemenliği ve iç işlerine müdahale niteliği taşıdığı gerekçesiyle uluslararası kamuoyunda tartışmalara yol açmıştı.

Pazar sabahları insanın zihni daha berrak olur. Haftanın gürültüsü çekilir, geriye sorular kalır. Suriye’de Tedmur’da yaşanan saldırı da tam böyle bir pazar sorusu bırakıyor geriye:  Bu gerçekten “tek başına hareket eden bir DEAŞ’lı” mıydı?
Yoksa yıllardır sahnelenen tanıdık bir oyunun yeni perdesi mi?

Bakın tabloya…

Tedmur’da ABD–Suriye ortak devriyesi hedef alınıyor.
ABD askerleri ve bir sivil hayatını kaybediyor.
Hemen ardından CENTCOM açıklama yapıyor.
Helikopterler havada, savaş uçakları sortide.
“DEAŞ tehdidi” vurgusu tekrar ısıtılıp masaya sürülüyor.

Ve en dikkat çekici ayrıntı!..
Bu saldırı, Türk ve Suriye askeri yetkililerinin temaslarından yalnızca bir gün sonra gerçekleşiyor.

Tesadüf mü?
Pazar sabahı için ağır bir soru ama sorulması gerekiyor.

DEAŞ, BİTMEYEN GEREKÇE

DEAŞ adı ne zaman anılsa, ABD’nin Suriye’deki varlığı yeniden “meşrulaşıyor”.
Ne hikmetse bu örgüt;

• Ne tamamen bitiyor

• Ne de ABD’nin olduğu yerlerden eksiliyor

• Ama her seferinde YPG/SDG’nin varlığı için gerekçe üretiyor

Bugün yine aynı senaryo devrede.

ABD diyor ki, “DEAŞ’la mücadele ediyoruz.”

Peki sonuç ne oluyor?

• YPG silah bırakmıyor

• SDG Suriye ordusuna entegre olmuyor

• ABD üsleri yerinde duruyor

• İsrail’in güvenlik çemberi genişliyor

DEAŞ gerçekten bir tehditse, neden en çok ABD’nin politik ihtiyaç duyduğu anlarda sahneye çıkıyor?

10 MART MUTABAKATI KİME BATIYOR?

Türkiye’nin açık tavrı net:
YPG/SDG, bir terör örgütüdür ve Suriye ordusuna ancak ferdi entegrasyonla dahil olabilir.

Şam yönetimi bu yönde adım atıyor.
Ankara–Şam hattında askeri ve diplomatik temaslar artıyor.
Bölgesel denklem ABD’siz bir Suriye ihtimalini ilk kez ciddi ciddi konuşuyor.

Ve tam bu sırada…

Tedmur’da bir saldırı.
DEAŞ etiketi.
ABD asker kaybı.
Yeni bir “istikrarsızlık” dalgası.

Soru şu:
Bu saldırı, Suriye’nin toparlanmasını mı hedef alıyor, yoksa buna engel mi oluyor?

YPG’Yİ DİRİ TUTMA DENKLEMİ

ABD yıllardır şunu yapıyor:

1. YPG’yi eğitiyor

2. Donatıyor

3. Meşrulaştırıyor

4. Sonra DEAŞ’ı gerekçe gösteriyor

Bir örgüt tehdit olarak tutuluyor, diğeri “zorunlu ortak” ilan ediliyor.

Bu denklemde kazanan kim?

• ABD’nin bölgedeki askeri varlığı

• İsrail’in güvenlik stratejisi

• Parçalı, zayıf, merkezi otoritesi törpülenmiş bir Suriye

Kaybeden kim?

• Suriye’nin toprak bütünlüğü

• Türkiye’nin sınır güvenliği

• Bölgesel barış umudu

PAZAR NOTU!

Kimse çıkıp “ABD bu saldırıyı planladı” diye kesin konuşamaz.
Ama şunu sormak herkesin hakkı:

DEAŞ neden hep ABD’ye lazım olduğu anda ortaya çıkıyor?
YPG neden her krizden sonra biraz daha güçleniyor?
Türkiye–Suriye yakınlaşması neden her seferinde sabote ediliyor?

Bu sorular cevapsız kaldıkça, Tedmur’daki saldırı sadece bir “terör eylemi” olarak değil,
büyük oyunun küçük ama manidar bir hamlesi olarak hafızalara kazınacaktır.

Pazar sohbeti dediğin bazen insanın içini ferahlatmaz. Ama gerçeğe biraz daha yaklaştırır.

Ve bugün o gerçek şudur: DEAŞ bahane olabilir. Ama harita asla tesadüf değildir.