Adalet Bakanı Akın Gürlek, Milli Türk Talebe Birliği (MTTB) ve İstanbul Üniversitesi (İÜ) iş birliğiyle İstanbul Fatih’teki MTTB Genel Merkezi’nde düzenlenen ‘Siyaset Okulu’ açılış programına katıldı.

Bakan Gürlek, burada yaptığı konuşmada Türkiye’nin karşı karşıya olduğu güncel ihtiyaçlar ve toplumsal dönüşümün gereklilikleri doğrultusunda yeni bir anayasanın zorunlu olduğunu vurguladı.

“ANAYASA, TOPLUMSAL UZLAŞMAYI ESAS ALAN BİR METİN OLMALIDIR”

Mevcut Anayasa’nın 1982 darbe döneminde hazırlandığını ve aradan geçen 44 yılda Türkiye’nin ekonomik, sosyal, siyasal ve teknolojik açıdan büyük değişimler yaşadığını belirten Gürlek, yeni dönemin ruhuna uygun sivil, katılımcı ve özgürlükçü bir anayasa ihtiyacına dikkat çekti.

Gürlek, yeni anayasanın milletin ortak aklıyla şekillenmesi gerektiğini, darbe gölgesinden tamamen arındırılmış, temel hak ve özgürlükleri güçlendiren, yargı bağımsızlığını pekiştiren ve toplumsal uzlaşmayı esas alan bir metin olması gerektiğini ifade etti.

“YENİ BİR ANAYASA ZORUNLULUKTUR”

Bakan Gürlek, vesayet ve cuntacı anlayışa atıfta bulunan, onun izlerini taşıyan, yamalı bohçaya dönen 1982 Anayasası’nı artık gündemden çıkarmaları, çağa ve geleceğe ışık tutan, yol gösteren yeni bir anayasayı el birliğiyle millete hediye etmeleri gerektiğini vurgulayarak, şöyle konuştu:

“Anayasa bir devletin sadece yönetim çerçevesi değil, aynı zamanda millet ve devlet arasındaki hukuki ve ahlaki sözleşmeyi ifade eder.Bugün geldiğimiz noktada ulusal güvenlik tehditleri, toplumsal barış, değişen dünya şartları, gelişen toplum yapısı, artan hak ve özgürlük talepleri karşısında mevcut anayasamız maalesef yetersiz kalmaktadır. Yeni bir anayasa zorunluluktur.”

“HER TRAJEDİDE MİLLET İNANCINI KORUMAYA DEVAM ETMİŞTİR”

Siyasetin millete rağmen değil, milletle birlikte yürüme iradesi olduğunu dile getiren Gürlek, yapılabilecek tüm tanımlamaların ötesinde siyasetin en güvenli limanının ahlak olduğunu vurguladı.

Gürlek, Türkiye’nin yakın tarihinin siyasi mücadele serüvenleriyle dolu olduğuna değinerek, şu ifadeleri kullandı:

“Yakın siyasi tarihimizde birçok trajediler vuku bulmuş, demokrasimiz ciddi rahatsızlıklar yaşamış, siyaset kültürümüz olgunlaşmaya bile fırsat vermeden yaratılan krizlerle karanlık dehlizlere doğru itilmiştir.

Her defasında millet inancını korumaya devam etmiş, sabırla ve vakur bir şekilde siyasetin en önemli çıkış yolu sandıkta millet üzerine kurulu oyunları bozmayı becermiştir.”

“CUNTACILARIN 28 ŞUBAT SÖZÜ KARANLIK BİR LEKEDİR”

Türk milletinin sağduyulu ve sabırlı duruşunun 1980 darbesinin cuntacı vesayetinin kısa zamanda bertaraf edilmesini sağladığını anlatan Gürlek, 1983 seçimleriyle demokratik alanın milletin iradesiyle yeni bir nefes aldığını ancak vesayetçi sistemin diğer enstrümanlarının boş durmadığını söyledi.

Bakan Gürlek, 28 Şubat sürecine de değinerek, sözlerini şöyle sürdürdü:

“Cuntacıların ’28 Şubat bin yıl sürecek’ sözü Türk siyasi hayatına sürülmüş karanlık bir lekedir.

Dönemin cuntacı anlayışı ile bu millete dayatılan 1982 Anayasası demokratik hayatımız, toplumsal huzurumuz ve gelişen Türkiye için şartları zorlaştıran, hukuki görünümlü vesayet olarak ortaya çıkmaktadır.

1990’lı yıllara geldiğimizde Türk siyasi tarihinin kaderini değiştirecek liderin mücadelesinin azmine şahit olmaya başlıyoruz.

Bu yıllarda siyaset sahnemizin en önemli ismi hiç kuşkusuz Sayın Cumhurbaşkanımız Recep Tayyip Erdoğan yeni bir dil, yeni bir üslup ve yeni bir umutla milletin gönlünde yeşermeye başlıyor.

İstanbul’da başlayan o yürüyüş sıradan bir belediye hikayesi değil, o gün atılan adım yıllarca bastırılmış bir iradenin, yıllarca ötelenmiş bir özgüvenin, senelerce sesi kısılmış bir milletin yeniden şahlanışıdır. ‘Sessiz çoğunluğun sesiyiz’ haykırışıdır.”

“BU MİLLETE HİÇBİR SİNSİ HESAP KURULAMAZ”

AK Parti’nin 2002 yılında milletin engin öngörüsüyle iktidara, akabinde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın göreve geldiğini aktaran Gürlek, şöyle konuştu:

“Bu cesaret ve gönül mücadelesi, bu millet aşkı birçok evde, birçok ailede, birçok bireyde gözyaşının umutlara karıştığı o kutlu millet iradesinin var olma savaşıdır. Tehditler hiç bitmemiştir ve bitmeyecektir. Recep Tayyip Erdoğan’ın ‘Biz bu yola kefenimizle çıktık.’ sözü öyle klişe bir siyasi cümle değildir.”

Gürlek, 27 Nisan ‘e-muhtırası’, Gezi Parkı olayları ve 15 Temmuz darbe girişimine de değinerek “Artık bu ülkede herkes şunu çok iyi bilmektedir. Bu millete hiçbir sinsi hesap kurulamaz. Bu milletin rızası hilafına hiçbir düzen inşa edilemez.” dedi.

“TÜRKİYE’NİN KADERİ, VESAYETİN KALINTILARINI BU ÜLKEDEN SÜRDÜRMEKLE DEĞİŞTİ”

Gençlere seslenerek “Siyasette muktedir olamıyorsanız ideallerinizi yansıtmanız mümkün değildir.” diyen Gürlek, “Türkiye’nin kaderi, vesayet sistemimizin kalıntılarını bu ülkeden süpürüp atmakla değişti. Türkiye’nin kaderini değiştirmek aslında dünyanın ve bölgenin kaderini değiştirmekle aynı anlama gelmektedir.” ifadelerini kullandı.

Bakan Gürlek, Türkiye’nin yeni oyun düzeninde hak ettiği yere ulaşmak için en hızlı şekilde hareket ettiğinin altını çizerek, şu değerlendirmeyi yaptı:

“Türkiye emir alan değil emir veren, kurulu oyun düzeninde pasif bir aktör değil kendi milli çıkarları için oyun kuran, içine kapanık halinden çıkarak dünyanın her yerinde konulara müdahale edebilen, fikren ve fiziken güçlü bir konuma gelmiştir.”

Gazze’deki ve Türkiye’nin yakın coğrafyasındaki zulüm düzeninin, “Güçlü olmayanın adaleti olmaz.” hususunu gösterdiğini ifade eden Gürlek, şunları söyledi:

“Sözde en demokratik ülke olmakla ahkam kesen merkezlerin, çıkarları uğruna insanlık değerlerini ne kadar alaşağı ettiklerine maalesef şahit oluyoruz. Uluslararası kuruluşların insanlık onuruna yapılan saldırılara karşı verdikleri sınavlarda ne kadar başarısız olduklarını görüyoruz.” 

Gürlek, ülkelerin siyaset mekanizmalarının lider üretme sıkıntısı yaşamasının, bugün dünyada konuşulan en önemli sorunlarından biri olduğuna işaret ederek, Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın siyaset ve devlet adamlığının Türkiye’nin bu süreçte en büyük şansı olduğunu söyledi.

Yıllarca bürokrat olarak hizmet ettiği Türkiye Cumhuriyeti’ne bugün Adalet Bakanı olarak hizmet etmenin sorumluluğunu taşıdığını dile getiren Gürlek, şu sözleri kullandı:

“Adalet Bakanı olarak misyonumuz hukukun üstünlüğünü esas alan, gecikmeyen ve erişebilir bir adalet sistemini tesis etmek, vatandaşlarımızın hak arama özgürlüğünü en güçlü şekilde teminat altına almaktır.”

Gürlek, gelecek dönemde yarının Türkiye’sini şekillendirecek meselelere ilişkin iki büyük hedefi olduğunu belirterek, şu ifadeleri kullandı:

“Birincisi terörden arındırılmış, güvenli ve huzurlu bir Türkiye idealidir. Terör sadece bir ülkenin canına kasteden bir tehdit değildir, aynı zamanda demokrasiyi zayıflatan, kalkınmayı sekteye uğratan, hukuk vesayetini baskı altına almayı hedefleyen ve siyasi hayatımız üzerinde kurulacak vesayetlere zemin hazırlayan çok büyük bir tehdittir.”

MTTB’nin sadece söz üretmeyip aynı zamanda istikamet tayin ettiğini belirten Gürlek, şöyle devam etti:

“Bu çatı altında yetişen kadrolar Türkiye’nin kaderine yön vermiştir ve o kadroların en müstesna temsilcilerinden biri de aramızda bulunan Sayın İsmail Kahramandır. Kendisine sadece bir siyaset büyüğü olarak değil, bir istikamet ve bir dava hafızası olarak hürmetlerimi arz ediyorum.”

Tarih bazen bir hükümdarın kılıcında, bazen bir milletin yüreğinde yazılır. Ve bazen… bir karıncanın vazgeçmeyen inadında.

Bir zamanlar, her şeyini kaybetmiş bir adam vardı. Ordusu dağılmış, dostları toprağa düşmüş, umutları paramparça olmuştu. O adam, Timur Han’dı. Bir dağın yamacında, yalnız, yorgun ve kırgın otururken kader ona bir ders verdi. Küçücük bir karınca, kendisinden kat kat büyük bir buğday tanesini defalarca düşmesine rağmen tekrar tekrar taşımaya çalışıyordu. Düşüyordu. Yeniden kalkıyordu. Tekrar düşüyordu. Ama vazgeçmiyordu.

İşte o an, yalnız bir hükümdar değil, bir milletin karakteri ayağa kalktı.

Çünkü Türk’ün kaderinde vazgeçmek yoktur.

Aradan asırlar geçti. O gün Semerkand’ın ufkunda yanan diriliş ateşi, bugün Türkiye semalarında hâlâ yanmaktadır. Bugün de bu millet kuşatılmak istenmektedir. Ekonomik zincirlerle diz çöktürülmek, küresel baskılarla boyun eğdirilmek istenmektedir. Paranın gücüyle iradesinin kırılabileceğini sananlar vardır.

Ama onlar Türk’ün tarihini bilmezler.

Bu millet, aç kalmıştır ama diz çökmemiştir.
Bu millet, yalnız kalmıştır ama teslim olmamıştır.
Bu millet, yıkılmıştır ama her defasında küllerinden yeniden doğmuştur.

Bugün savaş meydanları değişmiştir. Artık düşman kalelerinin yerini, teknolojinin soğuk duvarları almıştır. Ama Türk milleti yine oradadır. Bir zamanlar kılıç tutan eller, bugün devreler tasarlıyor. Bir zamanlar at sırtında fetheden irade, bugün gökyüzünü fetheden mühendislerin zihninde yaşamaktadır.

ASELSAN’ın laboratuvarlarında, TUSAŞ’ın hangarlarında, Baykar’ın gökyüzüne yükselen kanatlarında yalnızca teknoloji yoktur. Orada bir milletin bağımsızlık yemini vardır. Orada bir milletin Biz buradayız haykırışı vardır.

Çünkü Türk milleti, başkasının merhametiyle yaşamayı reddeden bir millettir.

Bugün ekonomimizi sıkıştırmak isteyenler, aslında bir milletin ruhunu sıkıştırmaya çalışmaktadır. Ama bilmezler ki Türk milleti demirle değil, imanla yoğrulmuştur. Bu milletin bileğini bükemeyenler, şimdi diz çöktürmeye çalışmaktadır. Fakat nafile…

Çünkü bu millet, zulmün karşısında duran millettir.
Çünkü bu millet, mazlumun sığınağı olan millettir.
Çünkü bu millet, kanla büyümeyi değil, adaletle yükselmeyi seçen millettir.

Bugün Ankara’nın ayazında nöbet tutan bir asker, İstanbul’un ışıkları altında çalışan bir mühendis, Anadolu’nun bağrında alın teri döken bir işçi… Hepsi aynı destanın yaşayan kahramanlarıdır.

Onlar bilir ki bu topraklar sıradan topraklar değildir.
Onlar bilir ki bu bayrak sıradan bir bayrak değildir.
Onlar bilir ki bu millet sıradan bir millet değildir.

Biz, karıncanın azminden ders alanların torunlarıyız.
Biz, yıkıldığında yeniden ayağa kalkmayı bilenlerin mirasçılarıyız.
Biz, diz çökmeyi değil, ayağa kalkmayı bilen bir milletiz.

Ve dünya bilsin:

Türkiye yalnız değildir.
Türkiye çaresiz değildir.
Türkiye teslim olmayacaktır.

Çünkü bu milletin kalbi hâlâ aynı güçle atmaktadır. Ve o kalp attığı sürece, hiçbir güç Türk milletinin yürüyüşünü durduramayacaktır.

Bu topraklarda “millet” olmak, sadece aynı coğrafyada yaşamak değildir. Millet olmak; aynı acıda buluşmak, aynı sevinçte kenetlenmek, aynı bayrağa bakınca aynı duayı mırıldanmaktır. Bizi asırlardır ayakta tutan sır tam da budur: Birlik ve beraberlik.

Tarih sahnesine çıkan her büyük milletin mayasında bu ruh vardır. Bizim mayamız ise İslam’ın kardeşlik ahlâkıyla, şehit kanıyla, vatan sevgisiyle yoğrulmuştur. Cenâb-ı Hakk’ın “Hep birlikte Allah’ın ipine sımsıkı sarılın, bölünüp parçalanmayın” emri; sadece bir öğüt değil, millet olarak varlığımızın ilahî sigortasıdır. Ayrılık fitnedir; birlik ise rahmettir.

Vatan dediğimiz şey kuru bir toprak parçası değildir. Vatan; Çanakkale’de göğsünü siper eden Mehmet’tir. Sakarya’da, Dumlupınar’da, 15 Temmuz gecesinde namluların karşısına imanla dikilen iradedir. Vatan; geçmişimiz kadar geleceğimizdir. Çocuklarımızın özgürce yaşayacağı yarınların teminatıdır. İşte bu yüzden vatan sevgisi, bu millet için bir tercih değil; imanla yoğrulmuş bir kaderdir.

Bu kaderin gökyüzündeki nişanı ise ay yıldızlı bayrağımızdır. O bayrak ki rengi şehitlerimizin kanından, anlamı bağımsızlığımızdan gelir. Dalgalandığı her yerde umut vardır, direniş vardır, onur vardır. Bayrak düşerse sadece kumaş yere düşmez; bir milletin başı eğilir. O yüzden biz bayrağımızı göndere değil, yüreğimize çekeriz.

Yakın tarih bize bir gerçeği bir kez daha gösterdi. Deprem günlerinde enkaz başında ağlayan da, yardım kolisi taşıyan da, hiç tanımadığı bir çocuğu bağrına basan da aynı milletti. O gün ne siyasi görüş soruldu, ne kimlik. O gün sadece “kardeşim” denildi. Çünkü bu millet, zor günde birbirini hatırlayan büyük bir ailedir. Peygamber Efendimiz’in tarif ettiği gibi; bir uzvu acıdığında tamamı sızlayan bir beden…

Bugün bize düşen görev açıktır: Ayrıştıran değil birleştiren olmak. Kıran değil onaran olmak. Aynı safta, aynı idealler etrafında kenetlenmek. Çünkü müminler, birbirini ayakta tutan tuğlalar gibidir. Bir tuğla çekilirse duvar zayıflar; duvar zayıflarsa ev yıkılır.

Unutmayalım: Bu millet ne zaman bir olduysa yükseldi, ne zaman ayrıldıysa yara aldı. Aynı bayrağın gölgesinde, aynı inançla, aynı vatan için bir ve beraber olduğumuz sürece; ne içeriden ne dışarıdan hiçbir güç bizi yolumuzdan döndüremez.

Bu vesileyle; vatan uğruna can veren aziz şehitlerimizi rahmetle, gazilerimizi minnetle anıyor; afetlerde kaybettiğimiz kardeşlerimize Allah’tan rahmet diliyoruz. Yüce Rabbim bu milleti birlikten, bu vatanı bayraktan, bu bayrağı göklerden eksik etmesin.

Çünkü birlik varsa millet vardır, millet varsa vatan vardır.

Bugün Pazar.
Ama bu bir tatil yazısı değil.
Bu, dünyanın yüzüne çarpılan bir tokattır.

Artık kimse bizi aptal yerine koymasın.
Kimse “demokrasi”, “insan hakları”, “hukuk devleti” gibi süslü kelimelerin arkasına saklanmasın.
Çünkü gerçek ortada duruyor ve haykırıyor:

Dün Türkiye’de FETÖ eliyle yapılmak istenen neyse, bugün Venezuela’da yapılan odur.
Yöntem aynı.
Senaryo aynı.
Akıl aynı.
Sadece oyuncular ve sahne değişmiştir.

2016’da Türkiye’de ne yapılmak istendi?
Seçilmiş iktidar devrilecek, milli irade gasp edilecek, ülke vesayet altına alınacaktı.
Aparat kimdi?
FETÖ.

Peki bugün Venezuela’da ne yapılıyor?
Seçilmiş devlet başkanı gayrimeşru ilan ediliyor, ülke kaosa sürükleniyor, ekonomik ambargolarla halk açlığa mahkûm ediliyor.
Ama bu kez fark ne biliyor musunuz?

Bu kez ABD aparat kullanmıyor.
Bu kez darbenin kendisi sahnede.

Normalde ne yapardı?
Bir örgüt bulur, bir muhalif figür parlatır, bir “özgürlük” masalı anlatır, sonra perde arkasından ülkeyi yakardı.
Irak’ta yaptı.
Libya’da yaptı.
Suriye’de yaptı.

Ama Venezuela’da artık zahmete bile girmiyor.
Çünkü şımarıklık zirvede.
Çünkü cezasızlık alışkanlık yaptı.

Açık açık diyorlar:
“Bu petrol bizim.”
“Bu ülke bizim çıkar alanımız.”
“Bu lider bizim istemediğimiz biri.”

Ve utanmadan buna demokrasi diyorlar.

İşte vicdanları sızlatan ikiyüzlülük tam da burada başlıyor.

Binlerce çocuğun, kadının, sivilin ve gazetecinin ölümünden sorumlu Katil İsrail Başbakanı’nı kırmızı halılarla karşılayan bir ABD, aynı anda başka bir ülkeye “hukuk” dersi veriyor.

Soruyorum:
Hangi hukuk?
Kimin hukuku?
Lahey nerede?
Uluslararası Ceza Mahkemesi neden kör, sağır, dilsiz?
BM neden suskun?

Çünkü artık herkes biliyor:
Bu dünyada hukuk, güçlünün emrindedir.
Adalet terazisi, petrol varillerinin altında ezilmiştir.
Güçlüysen suç işlemek serbesttir.
Zayıfsan yaşama hakkın bile müzakere konusudur.

Daha da acı olan ne biliyor musunuz?

Biz bu korsanlığa, bu haydutluğa, bu vahşi kapitalist saldırıya üzülürken;
Venezuela halkının bir kısmı üzülmedi.
Aksine sevindi.
Alkışladı.Seçilmiş liderinin devrilmesini kurtuluş sandı.
İşte emperyalizmin en büyük başarısı budur.
Tankla değil, bilinçle kazanır.
Bombayla değil, algıyla işgal eder.
Türkiye’de 15 Temmuz’da bunu başaramadılar.
Çünkü millet ayağa kalktı.
Çünkü irade teslim olmadı.
Ama her ülke aynı refleksi gösteremiyor.
Çünkü yıllarca umutları çalınmış, özgüveni yok edilmiş, zihni köleleştirilmiş toplumlar var.
Ve dünya ne yapıyor?
Hiçbir şey.
Gazze yanıyor, dünya susuyor.

Venezuela boğuluyor, dünya susuyor.
Afrika talan ediliyor, dünya susuyor.
Çin susuyor.
Rusya susuyor.
Avrupa susuyor.
Büyük güçler susuyorsa bilin ki pazarlık yapılmıştır.
Paylaşım masası kurulmuştur.
Kim neyi alacak bellidir:
Biri petrolü,
biri altını,
biri stratejik coğrafyayı…
Mazluma ise sadece mezar düşer.

Bu bir dünya düzeni değil.
Bu bir yağma düzenidir.
Bu bir ahlaksızlık sistemidir.

Ve artık şu gerçeği kabul edelim:
ABD’nin demokrasi anlatacak hiçbir ahlaki meşruiyeti kalmamıştır.
Bu devlet, bugün küresel ölçekte tehlikeli bir haydut gibi davranmaktadır.

Kravatlıdır ama kanlıdır.
Gülümsüyor ama yıkıyor.
Konuşuyor ama öldürüyor.

Bu Pazar sohbeti bir ülkenin değil, susturulmuş bütün halkların çığlığıdır.

Bu yazı bir siyasi görüş değil, vicdan testidir.

Ve son sözümüz şudur: Tarih sadece zalimleri değil,  onlara sessiz kalanları da yargılayacaktır.  Bugün susanlar, yarın “biz bilmiyorduk” diyemeyecek. Çünkü her şey gözümüzün önünde oldu.

Ey komşu bildiğimiz kahpe Yunanistan!
Türk milletinin yüreği yanarken,
Gökyüzünde kara haber yankılanırken,
20 kahramanımızı vatan toprağına uğurladığımız, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı’nın Ankara’ya geldiği o hüzün dolu saatlerde,
Senin Hava Kuvvetleri hesabından paylaşılan o C-130 fotoğrafları bir “gösteri” değil, komşuluk hukukuna atılmış soğuk bir tokattır.

Bu paylaşım, sadece bir “zamanlama hatası” değildir.
Bu, vicdanın sustuğu, insanlığın gömüldüğü, komşuluk değerlerinin ayaklar altına alındığı bir rezalettir.
Türk milleti acısını sessiz yaşarken, siz sevinç çığlıkları atıyorsunuz.
Bu, sadece bir “paylaşım” değil; bir milletin acısına saygısızlıktır!

Unutmayın!
Bizim sabrımız, sessizliğimizin ardında yatan kudretin adıdır.
Biz kahramanlarımızı toprağa değil, tarihe emanet ederiz.
Ve tarih; bu vefasızlığı, bu densizliği unutmaz!

Ey kahpe Yunanistan!
Depremin olduğunda ilk koşan kimdi?
Yanan ormanlarını söndürmek için gökyüzüne kim kanat açtı?
Acının, felaketin anında elini uzatan hep Türkiye idi.
Biz insanlığımızla, merhametimizle, dostluğumuzla yanınızda olduk.
Ama sen, bizim yasımıza saygı duymayı bile çok gördün.

Bugün paylaştığın o fotoğraflar, seni güçlü göstermedi.
Tam tersine, insani değerlerden ne kadar uzak, aciz, merhametsiz bir zihniyeti temsil etti.
Bir milletin yasını paylaşmak yerine, o yası derinleştiren bir davranış;
Bir ordunun kudretini değil, karakterinin zayıflığını gösterdi.

Ey komşu dediğimiz alçak Yunanistan!
Komşuluk, sadece sınır paylaşmak değildir;
Acıyı da, felaketi de, insanlığı da paylaşmaktır.
Bugün yaptığın paylaşımla, sınırlarımızın ötesine taşan dostluk köprülerini dinamitledin.

Ama bil ki,
Türk milleti ne düşmanın tehdidinden,
Ne de dost görünenin nankörlüğünden korkar!
Bizim gücümüz, sabrımız kadar büyüktür.
Ve biz biliriz ki,
Her sabır, vaktini bekleyen bir kuvvettir.

Şehitlerimizin aziz hatırası önünde saygıyla eğiliyoruz.
Onların uğruna can verdiği bu vatan,
Sizin hoyratlığınıza, sizin küçüklüğünüze boyun eğmeyecek kadar büyük bir millettir!