Vatan aşkı, öyle sıradan bir sevgi değildir. O, canımızı ve gönlümüzü feda edecek kadar derin, kalbimizi yakıp iliklerimize kadar işleyen bir tutkudur. Tıpkı bir aşkta olduğu gibi… Şairin dediği gibi, aşk ki can ve gönül mülkünü yağmalayan, insanı her türlü sıradanlıktan uzaklaştırıp fevkalade bir hâle sokan bir güçtür; işte milliyetçi bir Türk evladının vatan sevgisi de böyledir. Ülkücülük, sadece bir fikir değil; vatanına, milletine ve tarihine adanmış bir yaşam biçimidir.

Vatan aşkı, insanı göğsüne belâ zincirleri takacak kadar cesur, Mecnun misali fedakâr kılar. Millet uğruna çekilen sıkıntılar, gözyaşları ve eziyetler, insanın kalbinde ateş gibi yanar; ama o ateş, milliyetçi bir Türk’ü ayağa kaldırır, onu büyütür ve yüceltir. Ecdadımızın da dediği gibi, canını ortaya koymayan, mihneti sineye çekmeyen bir evlat, milletine layık olamaz. Her karış toprağımız, her bayrağımız, her şanlı zaferimiz bu aşkın ve ülkücülüğün sembolüdür.

Sadakatsizlik ve vefasızlık ne kadar büyük bir acı verse de, milletimizin gönlündeki aşk ve ülkücü inanç daha büyüktür. Tıpkı bülbüllerin geceleri sessizce inleyip sabahı beklemesi gibi, biz de zorluklar karşısında sessiz ve kararlı bir sabırla bekleriz. Milliyetçi ve ülkücü fedakârlık, milletimizin değerlerini korumak için çekilen cefalarda kendini gösterir; çünkü her gözyaşı, her çile, bu kutsal toprakların bağımsızlığına, şanına ve şerefine hizmet eder.

Vatan aşkı, kalbimizde bir keman gibi titreşir. Sevgiliyi hatırlatan her nota gibi, vatanı hatırlatan her düşünce, her anı ve her mücadele, ruhumuzu büküp aynı anda güçlendirir. Bir keman gibi… O ezgiyi dinleyenler, bu aşkın büyüklüğünü, ülkücü milliyetçi bir ruha dönüşünü hisseder. Fenni ve teknik bilgiler, stratejiler ve planlar da aynı şekilde bu aşkın ve ülkücülüğün levhasına yazılır; çünkü millet aşkı, sadece duygusal değil, akıl ve irade işidir.

Her Türk evladı, bu aşk uğruna gözyaşı döker, canını ortaya koyar ve gerektiğinde dağlar gibi engellere karşı durur. Gözyaşlarımız, tıpkı şairin dediği gibi deniz olur; ama bu deniz, milletimizin ve ülkümüzün geleceğini sulayan kutsal bir nektardır. Her acı, her fedakârlık, bu ulvî davanın ve ülkücü mücadelenin bir parçasıdır.

Milliyetçilik ve ülkücülük, sadece bir söz veya slogan değildir. Milliyetçilik, milletin kalbinde yaşayan, onu dirilten ve ayağa kaldıran bir tutkudur; ülkücülük ise bu tutkunun eyleme dönüştüğü yoldur. Vatan için çekilen acılar, millet için yapılan fedakârlıklar, gözyaşıyla sulanan kahramanlıklar… İşte bunlar, cihan-ı şümul davasının temelleridir. Bizler, tarihin yükünü omuzlayarak yürüyen evlatlar olarak, bu aşkı, bu ülkücü ruhu ve milliyetçi inancı yaşatmak ve diri tutmak zorundayız.

Unutmayalım: Aşk, fedakârlık ve kararlılık ister; millet aşkı da aynı şekilde. Vatan ve millet uğruna çekilen her çile, her gözyaşı, her fedakârlık kutsaldır. Bizler, geçmişin kahramanlarından aldığımız ilhamla, bugün de aynı aşkı, aynı milliyetçi ruhu ve ülkücü davayı taşıyor ve yarın için mücadele ediyoruz. Çünkü vatan, aşk kadar kutsaldır; millet, fedakârlık kadar ulvîdir; ülkücülük ise bu kutsallığın fiili ve yaşam biçimidir.

Ve bilmeliyiz ki, bu yolda gözyaşları akacak, bedeller ödenecek ama Türk milleti ve ülkücü evlatları, bir aşk uğruna, bir dava uğruna her zaman ayağa kalkacak, alnı ak, göğsü kabarık olarak yoluna devam edecektir.

Vatan aşkı, millet fedakârlığı, milliyetçilik ve ülkücülük ideali… İşte bu dava uğruna canını ortaya koyan biziz!

Bu pazar, kalemimin ucunda yine Türk’ün zaferi, Türk’ün onuru, Türk’ün yüzyıllara sığmayan destanı var.
Azadlık Meydanı’ndan yükselen o zafer nidaları, yalnızca Bakü’nün göğünü değil, tüm Türk dünyasının yüreğini titretti.

Beş yıl önce Karabağ’ın kurtuluşuyla taşlara kazınan o kutlu gün, bugün bir kez daha tarih sahnesine çıktı;
ama bu kez bir zaferin yıl dönümü olarak değil, Türk Asrının başlangıcı olarak!

Kırk yıl süren esaretin ardından yeniden dirilen Karabağ, artık sadece bir toprak parçası değil; Türk’ün yüzyıllara meydan okuyan iradesinin, sabrının ve onurunun sembolüdür.
Bu zafer, yalnız Azerbaycan’ın değil, bütün Türk dünyasının yeniden doğuşunun, yeniden dirilişinin müjdesidir.

Bakü’nün Azadlık (Özgürlük) Meydanı bu hafta sadece bir tören alanı değil;
geçmişin hesabının görüldüğü, geleceğin satır satır yeniden yazıldığı tarihin sahnesiydi.
Beş yıl önce Karabağ’ın kurtuluşuyla taçlanan o büyük zafer, bugün Türk’ün yeniden dirilişinin görkemli kutlamasına dönüştü.

Cumhurbaşkanı İlham Aliyev’in kürsüden yankılanan sözleri, yalnızca Ermenistan’a değil, tüm dünyaya bir mesajdı:

“Ermeniler bir zamanlar Bakü’de çay içeceklerini söylüyordu. Hayalleri gerçekleşti. Tankları Trofe Parkı’nda sergileniyor, kendileri ise, şimdi tutuklu olarak Azerbaycan çayı içiyorlar.”

Bu cümle, bir milletin kırk yıllık sabrının, inancının ve kararlılığının özeti gibiydi.
Kırk yıl boyunca süren işgal, yıkım ve gözyaşı, sonunda Türk’ün bileğini bükemeyenlerin yenilgisiyle son buldu.

KARDEŞLİK BAYRAĞININ GÖLGESİNDE

Azadlık Meydanı’ndaki o görkemli törene Türkiye Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan da katıldı.
Aliyev’in, “Kardeşim Erdoğan’ın geçitte yer alması bizim için özel anlam taşıyor. Karabağ Savaşı’nın ilk saatlerinden itibaren gösterdiği siyasi ve manevi destek bize güç verdi” sözleri, bu kardeşliğin ne kadar köklü olduğunu bir kez daha gösterdi.

Evet, iki devletiz ama tek milletiz.
Bu kardeşliğin temeli sadece diplomasiye değil, kanla, kaderle ve tarihle yoğrulmuş bir bağa dayanıyor.
Kars’tan Bakü’ye, Nahçıvan’dan Şuşa’ya kadar her adımda aynı ruh, aynı ses yankılanıyor: Bir millet, iki devlet!

AYRIK OTLARI TEMİZLENECEK, TÜRK BİRLİĞİ YÜKSELECEK

Ne yazık ki bu büyük birliğin gölgesinde, hâlâ “yalaka Kazak” misali, Türk birliğine ihanet eden ayrık otları türemeye çalışıyor.
Türk’ün zaferini kıskanan, birliğini bozmaya çalışan bu fitne tohumları, tarihin çöplüğüne gönderilecektir.
Türk birliği, çıkarla değil imanla ve kardeşlikle inşa edilir.
O yüzden Türk, Türk’ten başkasına bel bağlamaz!

Yüzyıllardır bu topraklarda aynı oyunlar oynandı.
Ama her defasında Türk aklı, Türk cesareti ve Türk iradesi bu oyunları bozdu.
Ve bugün, o irade yeniden ayağa kalkmıştır.

TÜRK ASRI BAŞLIYOR

Bugün Bakü’de dalgalanan bayrak, yalnız Azerbaycan’ın değil, bütün Türk dünyasının gurur bayrağıdır.
Orta Asya’dan Anadolu’ya, Kırım’dan Doğu Türkistan’a kadar her Türk yüreği aynı inançla çarpmaktadır.

Bu yüzyıl, Türk’ün yüzyılıdır!
Bu asırda zalimler zulümleriyle tarihe gömülecek, mazlum Türkler özgürlükle, birlikle yükselecektir.
Turan’ın rüzgârı yeniden esiyor.
Ve o rüzgâr, ihanetin tozunu silip atacak, Türk birliğini çelik gibi perçinleyecektir.

Bugün Karabağ, yarın tüm Türk coğrafyası…
Birlik vakti geldi.
Ve o gün geldiğinde, dünyanın dört bir yanında her Türk başını kaldırıp gururla haykıracak, “Ben Türk’üm! Türk’ün esareti olmaz!”

Selam olsun Karabağ’a…
Selam olsun Şuşa’ya, Bakü’ye, Ankara’ya…
Selam olsun bu davaya gönül veren her yiğide…
Selam olsun Türk Asrına!

Her ne kadar içimizde yalaka Kazaklar, birliğin ruhuna ihanet eden ayrık otları bulunsa da…
Unutma!
Türk’ün kaderi, ne Batı’nın masasında, ne ihanetin kucağında yazılır!
Türk’ün kaderi, Türk’ün elindedir!
Ve o el, asırlardır zincirleri kıran, düşmanı ezen, mazluma umut olan eldir!